![\"\"](http://undesten.mn/uploads/posts/2016-06/1465871645_korea.jpg "\\"\\"")
Би
Солонгос улс руу явна гэж хөөрөхөөс өөр юу ч мэдэхгүй! Надад тэр талаар хэлж,
туслах ч хүн үгүй. Тэр үед Монгол ёстой, Солонгосоор өвчилж байсан тул би автобус,
троллейбусанд явж байхдаа, хаана хэн Солонгос улсын тухай ярилцана тэр тухайд
нь аль болохоор ойртон очиж, тэдний яриаг чагнадаг байлаа.
Нэг удаа автобусанд суугаад явж байтал, миний хажууд яваа, хоёр эмэгтэй
хоорондоо ярилцсан юм. Нэг нь : – Танай нөхөр Солонгос улс руу явсан гэсэн сайн
явж хүрсэн үү? гэхэд, нөгөөх нь: – Шал дэмий яваад, эргээд ирсэн гэв.
Яагаад тэр билээ гэхэд, гадаад пасспорт, иргэний үнэмлэх хоёрын
регистрийн дугаар нь зөрсөн байсан гэж хариулав. Тэр үед иргэний үнэмлэхийг
шинээр олгож, Гамма зургийн газраас иргэний үнэмлэх дээр регистрийн дугаар
бичих, ажлыг анх удаа эрхлэж байсан юм.
Би гэртээ харингуутаа л гадаад паспорт, иргэний үнэмлэх хоёроо тулгаж
үзэхэд тохирч байлаа. Би дүүргийнхээ нийгмийн даатгалаас, гурван сар ажилгүй
байсны мөнгө авах байсан тул эхнэртээ иргэний үнэмлэхээ үлдээнэ гэж бодож
байсан юм.
Тэгээд ч миний гадаад паспортын зурагны хажууд жаахан хий ороод
хөндийрсөн байсан. Тийм болохоор би иргэний үнэмлэхээ хамт авч явах нь зөв юм
байна гэж шийдсэн.
Тэр үед миний Солонгос улс руу явах виз бусад хүмүүсийнхийг бодвол
хямдхан гарсан. Онгоцны билетээ авчихвал надад их мөнгө хэрэггүй боловч би
худалдаж авсан, нэг өрөө байрныхаа дутуу мөнгийг төлөх, эхнэр, хүү хоёртоо хоол
бэлдэж өгөх гээд хүмүүсээс, нийт 1 сая 500.000 төгрөг зээлсэн юм.
Мөн хүмүүс Солонгос улсад очоод,100 доллар өгөөд, ажилд ордог гэж ярилцаж
байсан. Карманы мөнгө өгсөн хүндээ, онгоцны буцах билетээ, 50 доллартой өгөхөөр
тохирсон. Өөрөө очоод нисэх буудлаас, Сөүл орох унааны мөнгө гэж 20000 вон
зэргийг бэлдсэн.
Надаас сарын өмнө явсан найз маань надад, Оросын ор, хөнжлийн даавуу
захисан тул түүнд болон өөртөө ор, хөнжлийн даавуу авсан. Мөн очоод хэрэг болох
болов уу гэж бодоод, өөрөө уудаггүй боловч, Чингис, Аттелла, Монгол улсаас
гадаадад гаргадаг, цагаан архи, замдаа болон очоод, иднэ гэж хиам 5 кг-ыг
худалдан авав. 5 кг хиам маань л дангаараа нэг үүргэвч болсон.
Мөн Солонгос хүнд өгч магадгүй гээд Чингис хааны зурагтай, жижиг хивс
авсан. Ер нь хүн аль улс руу явах, манай хоёр орны харилцаа, түүх, соёлыг сайн
судлаж, бэлэг дурсгалын зүйлээ сонгох нь зөв юм билээ. Чингис хаан
Солонгосчуудыг байлдан эзлэж байсан тул тэд нарт тийм бэлэг дэмий!
2001 оны 2
сарын 11
БУЯНТ УХАА
ОЛОН УЛСЫН НИСЭХ БУУДАЛ
Би Солонгос улс руу явахынхаа өмнөхөн эхнэртэйгээ муудалцаад, хүргэн
ахынхаа гэрт хэсэг хугацаанд амьдарч байсан. Намайг эхнэр маань гаргаж өгөхгүй,
гэхдээ хүүгийн минь, Буянт-Ухаагийн нисэх буудал руу явуулна гэдэгт би итгэлтэй
байсан.
Би хүүгийнхээ хичээл сургуулийн амралтын өдөр болох Ням гаригийг
тааруулж сонгосон билээ. Өглөөний 05 цагт намайг гаргаж, өгөхөөр төрсөн
ах, төрсөн эгчийн хүү, миний найз,бид дөрөв нисэх буудал рүү хөдөллөө.
Нисэх буудал дээр намайг Солонгос улс руу авч явах хүн маань уулзаад:-
Явах хүн цөөн тул би та нартаа Солонгос явахаа болилоо. Та хоёр хамт явна гээд
нэг эмэгтэйг надтай танилцуулав. Тэгээд та хоёрын карманы мөнгө гээд, 10.000
доллар надад өгөв.
Миний дэргэд Солонгос улсад угтаж авах, хүнтэйгээ утасаар ярьж, миний зүс
царай, өмссөн хувцас, биеийн өндрийг хэлж өгөв. Энэ нь надад наадамд уралдах
гэж байгаа морьдыг шүдлэж, бүртгэж байгаатай төстэй санагдаж, миний инээд хүрч
билээ.
Би нисэх буудал дээр гаргаж өгч буй хүмүүсийн захиа үгсийг үл чагнан,
ганцхан хүүгээ л хүлээсээр… ийш тийшээ хүмүүсийн толгой дээгүүр нүдээрээ
хайсаар…хүүгээ ирнэ гэдэгт итгэлтэй байсан.
Явах хүмүүс хил, гааль руу ороорой! гэхэд л би ахдаа өмсөж явсан, Булган
малгай, савхин бээлийгээ өгөөд, хүүд маань үүнийг өгөөрэй! гээд
9918..,дугаартай, СМ-25 маркийн гар утасаа үлдээгээд…
Хэн нэгэнд их л гомдсоор… сэтгэлдээ уйлсаар.., гааль руу алхлаа… Би
Солонгос улсад ажиллаж, амьдарч байгаа талаараа ном бичих эсвэл телевиз, сонинд
ярилцага өгнө гэсэн бодлыг тээж явсан юм.
…Эх орон, ээж, эхнэр, хүү. ах. эгч. дүү, төрөл төрөгсөд, найз нөхөд
минь баяртай! Та нартайгаа хэзээ дахин уулзахаа би үл мэднэ…
Үргэлжлэл бий
Ц.Эрдэнэбат
