![\"\"](http://undesten.mn/uploads/posts/2016-07/1469152334_korea.jpg "\\"\\"")
Би туслахын ажлыг хэдэн сар хийж байгаад, өөр бригадад зуурагчаар ажиллахаар болоод, туслагчаарааТөрийг, анжис баригчаар Давааг аваад явсан юм. Би дүү нартаа би зуурагч хийж чадна.
Яагаад гэвэл би гэртээ байнга гурил зуурч хоол хийдэг гэж ярьдаг байсан юм. Замын ажлын чанар нь зуурмагаасаа шалтгаалдаг гэдгийг ч би ойлгосон. Би өөрийнхөө сонирхолдоо хөтлөгдөн зуурагч болсон доо…
Бид нар дугуйн зам болон голын эрэг, хорооллуудын хоорондох, цэцэрлэгт хүрээлэнгийн явган аялалын замуудыг тавих ажлыг хийдэг байлаа. Замын ажил хийж байхдаа, буудалд байрлаад л… Солонгос улсын өнцөг булан бүрт очих, азтай завшаан тохиолдсон юм. Жаргал, Ганаа нар визтэй учир Солонгосын үзэсгэлэнт Чэ жи ду аралд очиж ажиллаж байсан.
Харин надад Хойд, Өмнөд хоёр Солонгос улсын хилийн зурваст ажиллах хувь тохиолдсон юм. Цээмаа Хус модонд ярилцъя… гэдэг ресторандаа байртай, хоолтой ажилласаар…Би хөдөө, гадаагуур явж ажиллаж ирээд, бороотой юм уу, дараагийн ажилд гарах хүртлээ Юнг ин хотод, Төрийнхөө гэрт хамт байж, арбайт хийдэг байлаа.
Төрийн эхнэр Ариунаа нь визтэй учир Монгол-Солонгос улсын хооронд ирж, очоод л тэр болгон гэртээ байдаггүй байлаа. Төр маань надтай хамт ажиллаж байснаа өдрийнхөө ажлын хөлсийг голоод, замын ажлаасаа гараад, Юнг ин хотдоо ажиллах боллоо.
Би туслахаараа Монголоос сургуулийнхаа амралтаар ирсэн, оюутныг авч ажиллуулах болсон. Би ажилгүй үедээ Юнг инд ирж арбайт хийхээр хуучнаараа Төрийнхөө гэрт иртэл эхнэр нь Монголоос ирсэн байлаа.
Би эхнэр нь ирсэн тул энд хоноод хэрэггүй юм байна гэж бодож суулаа. Тэгтэл Төр гэнэт надад: – Эхнэр гэртээ тааваараа баймаар байна гэнээ гэдэг байгаа… Би тэгэлгүй яахав би танайд хонохгүй гээд гарч яваад саунд хоносон.
Түүнээс хойш би дахиж, Төртэй уулзаагүй, гэрт нь ч очоогүй. 2012 онд гэнэт Төр над руу яриад, би Монгол явах боллоо. Сайн сууж байгаарай! Чамайг надад тусалж байсанд баярлаж явдаг шүү гэсэн.
Надаас чи хэзээ буцах уу? гэж асуусан. Би өөдөөс нь чи яагаад буцах болов гэхэд: – Төр Солонгос улсад таван жил ажиллаа. Үнэнээ хэлэхэд ядраад буцаж байна гэж хариулсан. Харин намайг чи шантардаггүй хүн юм аа гэж билээ…
2011 онд 12 сарын 26-нд бэр маань дахин төрж, би ач охинтой болж, \”Өвөөгийн өвөө” болсон. Манай худынх Чон ан хотод нүүж ирсэн юм. Бэр маань тэнхэртлээ ээжийндээ сар гаруй амьдарсан.
Өвөл болоод замын ажил зогссон тул би гэрийнхээ ойролцоох, ажил олгогч дээр өглөө бүр эрт очдог боловч ажилд гарах нь үгүй. Монгол залуучууд маань айл нүүлгэх ажилд их гардаг юм. Би айл нүүлгэж үзээгүй тул чадахгүй гээд гардаггүй байлаа.
Манайд ойрхон тэр ажил олгох газрын эзэн хүмүүсээ ээлж дараагаар ажилд явуулдаггүй нь их сонин. Ажилд гардаг нь гараад л… үлддэг хэдэн нь үлдээд л… Юнг ин хотынх бол ажилгүй үед байнга сольж гаргадаг юм.
Тэр нь ч бид нарт ашигтай. Долоон хоногтоо ядаад, 2-3 гарахад, байр, хоолныхоо мөнгийг олоод байдаг байлаа. Эзэн ч хүмүүсээ алдахгүй, хэн хэндээ зөв хувилбар байсан юм.
2012 оны 1 сарын 23-нд Солонгосын цагаан сарын амралт болсон тул хүү гэр бүлээрээ, энэ хавьд байх хамаатнуудынхаараа хэсэхээр манайд ирсэн. Бэр хүүхдүүдтэйгээ гэртээ байсаар байгаад, айл хэсэх бөөн Хоби…Дүү нарынх маань зочин ихтэйг би мэдэж байсан болохоороо ач охиноо хараад, гэртээ үлдсэн юм.
Манай гурав өдөржин, гадуур айл хэссэн. Ач охин маань их уйлаагүй унтаад л… Би заримдаа санаа зовоод, бэр рүүгээ ач охин сэрэхгүй юм аа. Бие нь зүгээр үү гээд л ярьдаг юм. Нэг сэрээд их орилсон. Би бэрийнхээ бэлдэж өгсөн угжийг нь халаагаад өгтөл дахиад унтаад өгсөн. Тэгээд аав, ээжийгээ ирэн иртэл унтсаар…
Цагаан сарын дараа ажилд бас л гарч чадахгүй суугаад л… Би дүү Жаргалд чи намайг ганц удаа л айл нүүлгэх ажилд аваад гараач тэгвэл би хийгээд сурчихна гэж гуйдаг байлаа.
Нэг удаа өглөө ажил олгогч руу яваад, ажилд гарч чадалгүй, гэртээ байж байтал 10 цагийн үед, Жаргал над руу яриад, Чон ан метроны буудал дээр хурдан хүрээд ир! гэлээ. Би ч дуудсан ёсоор нь таксигаар яваад очлоо.
Жаргал тэнд Боксын сургалтын төвийг нүүлгэх ажилд хүн дутахаар нь намайг дуудсан нь тэр юм байна. Жаргал надад өнөөдрийн ажил бол айл нүүлгэх ажилтай төстэй гэж ярьж байсан. Түүнээс хойш ажил олгогч дээр сууж байтал, айл нүүлгэх ажилд Монгол хүн авна гээд Солонгос хүн ороод ирэв.
Тэр үед надаас өөр Монгол байгаагүй. Намайг жаахан голонгуй авч яваад, замдаа айл нүүлгэх ажил хэдэн удаа хийж байсан гэж асуухад нь би гурван удаа гэж тоохчгүй худлаа хэлж явлаа… Тэр хүн Samsung mall гэдэг айл нүүлгэх газрын эзэн нь байсан юм билээ.
Тэнд Монгол хоёр оюутан залуу байнга ажилладаг юм. Тэр хоёр Монгол залуу сурахынхаа хажуугаар тэнд ажилладаг гэж ярьж байсан. Тэр их ажил ихтэй газар байсан. Өдөрт 2-3 айл нүүлгэдэг…
Айл нүүлгэдэг ажил эрхэлдэг газрын эзэд, ажил тараад, тэр өдрийнхээ орлогоос бүх хүмүүстээ өдрийн хөлсийг нь өгөөд, үлдсэн бүх мөнгөө өөрөө авдаг юм билээ. Намайг ажилд сайн юм байна гээд байнга ирж ажиллаарай! гэв.
Би ч тэнд байнга ажиллаад, хүн хэрэгтэй үед нь Чонг жүгээс хүүгээ дуудаж хамт ажилладаг байлаа. Ингээд өөрөөсөө гадна бас хүүгээ ч айл нүүлгэх ажилд сургаад авсан юм.
Манай хүү, тэнд ажилладаг хоёр Монгол залуучуудтай нас ойролцоо тул хурдан танилцаж нөхөрлөсөн. Айл нүүлгэх газар дуудаагүй үед ажил олгогч дээрээ очоод ч бас ажилд гарах нь ховор байлаа. Айл нүүлгэх ажил хийгээд сурсан болохоор бас ч хааяа хааяа хүмүүс дуудаад байх болсон.
Метрогоор 2-3 буудал газар яваад, Жик сан буудал дээр байх, ажил олгогчоос ажилд овоо гардаг гээд манай ажил олгогч дээр ирсэн, шинэ хүмүүс ярьсан юм.
Би ажилд гараагүй өдрөө нэг Монгол залууг гуйж, дагуулж яван тэр ажил олгох газрыг нь заалгуулж авсан юм. Түүнээс хойш би байнга тийшээ явдаг болсон. Байнга гарахгүй боловч долоон хоногтоо 2-3 удаа гараад байдаг боллоо.
Мөн заримдаа нөгөө айл нүүлгэх ажлаас дуудвал тийшээ хэд хоногоор яваад л…Тэгтэл Жик саны ажил олгогч эзэн надад чи эндээс байнга ажилд гарвал, Өдний үйлдвэрт байнга ажиллуулж өгч болно гэхэд би шууд л зөвшөөрлөө. Ингээд өглөө бүр эрт явахаа больж, гэрээсээ 07.20 метронд сууж, Жик сан буудал дээр буугаад, 15 минут явган яваад, Өдний үйлдвэр дээрээ очдог юм.
Ажил өглөө 08.30-17.30 хүртэл ажилладаг. Ажил ихтэй бол 22.00 хүртэл илүү цаг хийдэг юм. Би тэнд Узбекстан, Хятадын Солонгос үндэстэн, Хятадуудтай хамт ажилладаг байлаа. Тэр үйлдвэр өдөр, оройн ээлжээр ажилладаг. Үдээс өмнө Хятад, Тайванаас 40 тонны контейнероор ирсэн өдийг хоёулаа буулгаж, агуулахад хураадаг юм. 30 кг-аас доош жинтэй өдийг өөрсдөө хураана.
Үргэлжлэл бий
Ц.Эрдэнэбат
