За үүсээд буй асуудалтай холбоотой зарим нэг зүйлийг бичье гэж бодлоо.
Анх л халамжийн мөнгийг ковидоос үүдэлтэй 100 мянгаар нэмж байхад нь дараа нь ийм асуудал үүснэ гэж бодож байлаа. Яг л боллоо.
2021 оны 12 сарын 20-д хавьцаа би халамжийн мөнгийг буцаад 188.000 төгрөг болгох юмуу, хэвээр нь үлдээж болохгүй юу яах ёстой вэ гэж ерөнхий сайдын зөвлөхөөс болон бусад албаны дарга нараас асууж байлаа. Тэгэхэд шууд бэлэн мөнгө өгөхийн оронд авч байгаа үйлчилгээнүүдийг төрөлжүүлэх, тог цахилгааны төлбөрийг нь даах зэрэг арга хэмжээ авна, тэгэхгүй бол инфляци өснө, дээрээс нь халамжаас хөдөлмөр эрхлэлтрүү гэсэн бодлогын эсрэг юм болно гэсэн. Энэ мэт тайлбаруудыг сонсоод шийд гартал харъя гэж бодож байлаа. Амьдралаас тасарчихсан тэнэг хүн байгаа биш энэ асуудалд санаа зовниж асууж сураглалгүй яахавдээ.
Яг Болороо гэдэг хүний зарчим, үзэл баримтлал бол халамжийн бодлогын эсрэг байдаг. Иргэдийгээ хөгжүүлээд тогтолцоогоо сайжруулаад хүн бүр нийгэмд оролцоотой байх тийм л нийгмийг бий болгохын төлөө ажилладаг. Одоо ч 2 хуулийн төсөл дээр ажиллаж, бусад салбараас ирсэн бодлогын баримт бичигт санал өгөхдөө аль болох хөгжлийн бэрхшээлтэй иргэдийнхээ нийгмийн оролцоог нэмэгдүүлэх, бусдын адил амьдрах, тэгш эрхийн субъект гэдэг талаас нь санал өгч ажилладаг. Биднийг олон нийт хөдөлмөрийн нөөц биш, үйлчлүүлэгч биш гэж харсаар өнөөдрийг хүрсэн, одоо л нэг нийгэм өөрөөр харж эхэлж байгаа болохоор би халамжийн бодлогыг ярихдаа болгоомжилдог.
ГЭХДЭЭ …!!! БОДИТ АМЬДРАЛ ДЭЭР 188.000 төгрөгөөр яаж амьдрах вэ? Амьдрах бишээ амь зогоох вэ??? Зүгээр л бодоод үзье. 2020.04 сард өргөн хэрэглээний бараа бүтээгдэхүүний үнэ хэд байв, одоо хэд болов??? Энэ утгаараа хөгжлийн бэрхшээлтэй иргэдийн хэвлэлийн бага хурал хийж, үзэл бодлоо илэрхийлэн тэмцэж байгаа нь ЗӨВ.
Харин энэ асуудал зөвхөн манай яамнаас буюу Ариунзаяа сайдаас хамаарахгүй юмаа. Энэ бол сангийн яам цаашлаад засгийн газрын түвшний шийдэх асуудал юм гэдгийг ойлгоорой.
Монгол Улсын Ерөнхий Сайд Л.Оюун-Эрдэнэ, Ерөнхийлөгч У.Хүрэлсүх нар нийгмийн халамжийн сангаас тэтгэмж авч буй иргэдийнхээ халамжийн мөнгийг хөдөлмөрийн хөлсний доод хэмжээнд хүргэдэггүй юмаа гэхэд ядаж одоо байгаа 288.000 төгрөгөөр нь үлдээж өгөөчээ гэж хүсэж байна. Одоогийн байдлаар Монгол Улсад 108.4 мянган хөгжлийн бэрхшээлтэй иргэд байгаа ч 288.000 мянган төгрөг авч байгаа 42000 мянга орчим хүн байгаа. Би ч өөрөө халамжийн 144.000 мянган төгрөгөөр амьдарч байсан, одоо ээж маань ч халамжаас тэтгэвэр авч байгаа тэр мөнгө нь сард уух эмнийх нь мөнгөний хаана ч хүрдэггүй болохоор амьдрал маш сайн мэднэ ээ.
Төгсгөлд нь нэг зүйлийг хэлэхэд шийдвэр гаргагчид минь аливаа бодлого шийдвэр гаргахдаа нийт иргэд гэж хөөсрөлгүй яг л зайлшгүй тусламж, дэмжлэг шаардлагатай иргэд рүүгээ л халамжийн бодлогоо чиглүүлдэг байгаасай.
Хөгжлийн бэрхшээлтэй иргэд минь цаашдаа өөрийн сурах эрхийн төлөө, хөдөлмөрлөх эрхийнхээ төлөө яг ингэж дуу нэгтэй зогсолтгүй дугардаг байгаарай.
Түүнчлэн би төрийн жинхэнэ албан хаагч болохоор гаргаж буй бодлого шийдвэрийн эсрэг дугарч болдоггүй юм. Би өөрөө ээжийгээ эмчлүүлэх, охиноо өсгөх гээд амьдралаа нуруун дээрээ авч яваа хүн болохоор энэ мэт дугарч байгаад ажилгүй болвол хэн миний гэр бүлийг авч явах вэ. Төрийн байгууллагын шат бүхэнд хөгжлийн бэрхшээлтэй иргэд ажилладаг болсон ч тэд бүгд л надтай адил ардаа ар гэрээ авч яваа хүмүүс байдаг юм шүү.
Хэн нэгэн миний амьдралыг сайхан болгоно гэж хүлээж суун харааж зүхэж суухынхаа оронд өөрсдөө хамтран ажилладаг байгаарай гэж хүсье.
Гэлээ гээд намайг амаа үдүүлж дугарахгүй байна гэж бүү бодоорой, би ажил дээрээ удирдлагуудтай ч зарчмын асуудал дээр санал зөрж тэрсэлдэх үе зөндөө байдаг. Юм болгоныг нь хүлцэнгүй дагаад байна ч хаа байхав. Дээрээс нь хөгжлийн бэрхшээлийн асуудлыг нийгэмд зөвөөр таниулах, тэгш эрх, ялгаварлан гадуурхалтын эсрэг дуу хоолойгоо байнга өргөж байдгийг минь мэдэх хүмүүс нь мэдэх байхаа.
ХҮНДЭТГЭСЭН: БУЯНЖАРГАЛЫН БОЛОРОО 2022.01.09
