БНСУ-д ажиллаж, амьдарч байсан он жилүүд – 11 /цуврал/

 

Обойны үйлдвэрийн байр нь их тохилог гурван өрөөтэй, гал тогоотой, дотроо жорлон, усны өрөөтэй. Үйлдвэрийн дарга бид хоёр тус тусдаа өрөөтэй. Илүү цаг их хийдэггүй үйлдвэр байсан.

Туулын үйлдвэр халдаг гудас хийдэг болсон тул би оройн цагаар, амралтынхаа өдрөөр тэнд байнга арбайт хийдэг байлаа. Туул надад орой болгон хийсэн хоолноосоо өгдөг байв.

Би амралтын өдрөө, Туул түүний хүү хоёрт хуушуур, мантуу, гамбир хийж өгдөг байлаа. Хүү нь миний хийсэн хуушуур, гамбиранд их дуртай байж билээ.

Би ингэж цаг наргүй ажил хийснийхээ хүчинд, ээж, эхнэр хоёртоо тус бүрт нь 1.300 ширхэг мана чулуутай, халдаг гудсыг өөрөө нааж, нэг ширхгийг нь 250.000 воноор худалдан авч, каргогоор явуулсан.

Ээж маань ах, дүү, хамаатан, садангууддаа хүү надад халдаг гудас явуулсан гэж яриад л… Тэд нар нар нь сайн ойлгохгүй болохоор халдаг ор явуулсан гэж ярьдаг байсан гэсэн.

Нэг өдөр надтай хамт Радио Телевизийн Техникийн компаний Радио Телевизийн дамжуулах станцад ажиллаж байсан, Сийлэг гэдэг хүүхэн Монголоос ирсэн гэж утасдсан тул би түүнтэй, Түндэмүний Чингис зоогийн газар уулзахаар тохирсон.

Сийлэг хүүтэйгээ Чингис зоогийн газар орж ирээд, хүү нь бие засахаар явсан. Би Сийлэгт хоолоо захиал гэхэд, би сайн мэдэхгүй хүүгээрээ захиалуулъя гэсэн. Би зүгээрээ энд Монгол хоол байдаг тул чи хүссэнээ захиал гэхэд, халуун сүүтэй цай байгаа юу гэж билээ.

Сийлэг намайг Солонгос явахад, мөнгө зээлүүлж байсан тул би түүнд машины суудлын иж бүрэн бүрээс бэлэглэхэд, тэр их баярласан. Сийлэг надад бид нартай хамт ажиллаж байсан, манай станцын ахлах инженер Базарыг Солонгост ирсэн гэж хэлсэн.

Өмнө нь надтай танилцъя гэсэн утаснаас уучлаарай! Монгол руу яаралтай ярих хэрэгтэй байна. Утасны карт явуулаач гэсэн мессеж ирэв. Тэр үед бид нар утсандаа 10.000 вон, Монгол руу 1 цаг ярьдаг картыг мөн 10.000 воноор худалдан авдаг байлаа.

Би эмэгтэй хүнд үр, хүүхэд, ар гэртэйгээ ярих юм байлгүй яахав, арга ядаад л надад хандаж дээ гэж бодоод, 20.000 воноор карт аваад, номерыг нь мессежээр явуулсан.

Түүнээс хойш бид хоёр байнга мессежээр харьцдаг болов. Тэр эмэгтэй цалингаа буухаар 20.000 воноор миний утасыг цэнэглэж өгсөн. Түүний нэрийг Чимэгээ гэдэг.

Нүүр нүүрээ хараагүй ч бид хоёрын харьцаа их дотно болж байх, тэр үед надад нөгөө утаснаас би утасныхаа дугаарыг сольсон гэсэн мессеж ирээд, өөр дугаар явуулахад, би гайхаад, Чимэгээ рүүгээ залгаж асуухад, утасаа солиогүй гэсэн.

Өмнө нь тэр утасыг түүний хамаатны хүүхэн барьж байх үедээ надтай танилцъя гэсэн мессежийг анх явуулсан юм билээ. Тэгээд намайг Чимэгээгийн гуйлтыг зөвшөөрөөд, карт явуулсанд шаралхаад, бид хоёрын дундуур ‘Хоролмаа’ болсон нь тэр юм билээ.

Бид хоёр сүүлдээ дууны үгээр нэг нэгэндээ сэтгэлээ илчилсэн мессеж бичдэг болсон. Жишээ нь: – Тэр надад…Эргэх дэлхий ухаанд нь багтдаг амьдралын ад биш түшиг Эр хүн…гэж явуулбал

Би хариуд нь: – Хадмын хаяа түшсэн миний харцыг яагаад татаад байна аа галтай цогтой залуу насны хаагуур зөрсөн бүсгүй вэ…гэх мэтээр.

Гэтэл Чимэгээгээс маань та нар эртнээс надаар тоглож, миний санаа сэтгэлийг үймүүлж байсан өөдгүй хүмүүс гэсэн мессеж ирсэн.

Би тийм юм болоогүй худлаа… чи утасаа аваарай! би чам руу залгая гэсэн мессеж явуулаад, хэсэг хугацааны дараа залгахад ашиггүй утасаа авсан.

Чимэгээ хамаатныхаа хүүхэн, бас хамаатныхаа эмэгтэй дүүтэйгээ гурвуулаа Ил сан хотод хэвлэх үйлдвэрт, хамт ажилладаг юм билээ. Би Чимэгээд Ил сан хотод намайг таньдаг гурван эмэгтэй бий. Би өөр хүн танихгүй гэсэн.

Манай эхнэрийн ихэр, түүнтэй Монголд хамт ажиллаж байсан Цэсэм, Саруул гэдэг хоёр залуу эмэгтэй байгаа гэж тайлбарласан. Чимэгээгийн хамаатны дүү нь Цэсэм гэдгийг тэр надад хэлсэн.

Бид хоёрын хоорондуур дахиад л \”Хоролмаа\” орсон нь тэр юм билээ. Бид хоёрыг ойлголцсоноос хойш \”Хоролмаа\” холдож, бид хоёр амарсан даа…

Би ажил тараад орой Туулынд байхдаа ч арбайт хийж байхдаа ч Чимэгээд байнга мессеж бичдэг тул Туул сайн мэднэ. Туул бас надад үг хаяана аа…

Туул өмнө нь Монгол залуутай найз байгаад, тэр залуу нь Монгол буцахад, Туул араас нь Монгол руу яваад, утсаар тэр залуугийнхаа эхнэр, хүүхдийг хэрхэн дарамталдаг байснаа надад ярьж байсан тул би Туултай хамаагүй дотносч болохгүй гэдгийг мэдээд, зайнаас харьцдаг байсан юм.

Туул Макколигоо уугаад жаахан халахаараа надад хоёуаа сууя, тэгээд Польш явж амьдаръя, би хүүдээ хэлсэн. Намайг хэнтэй суухаа өөрөө мэд гэсэн гээд баахан юм ярьдаг байж билээ.

Би Tуулд: – Чи Солонгос, Монгол хоёр хүнтэй зэрэг явмаар байна уу? гэхээр чимээгүй болдог байсан. Туул нэг үйлдвэрийн эзэн Солонгостой явдаг. Хүү нь тэр Солонгосын үйлдвэрт ажилладаг. Эзнээ ‘Aaв’ гэж дуудаг байлаа.

Тэр Солонгос нь хүү байхгүй хоёр охинтой гэсэн. Туул ер нь намайг Сөүл явуулах их дургүй. Намайг яваад өгөхөөр араас байнга утсаар ярьдаг байж билээ.

 

Үргэлжлэл бий

Ц.Эрдэнэбат