Уул тахиж хэний амьдралыг дээшлүүлэв

Шинэ зуун, техник, технологийн эрин үе эхэлчихээд байдаг. Гэтэл манайд уул,
ус тахисаар. Бүр улс орны төрийн тэргүүн нь зарлиг гаргаж, бусдыгаа манлайлан
өндөр сандалд тухлан байж уул тахих ёслол зохион байгуулах юм.

 

Монгол Улсын Үндсэн хуульд хүн шашин шүтэх эс шүтэх эрхтэй. Тиймээс хэн уул
тахих нь маньд хамаа алга. Гэвч төрийн тэргүүнээсээ эхлээд мухар сүтэгт
автагдсан энэ улсад үүгээр мөнгө хийх санаа сэдэлтэнгүүд олон болж.

Монгол Улсын Ерөнхийлөгчийн хувьд үнэхээр сүсэг бишрэлтэй хүн бололтой юм.
Тиймээс ч Богдхан уулыг тахих ёслолыг уламжлал болгон зохион байгуулсаар байна.
Уг тахилгыг үйлдснээр түмэн олны заяа тэгширч, амьдрал ахуй дээшлэн дэвших
нигууртай гэв. Чухамдаа тийм бол сайхан л байна.

Гэвч сүр ихэт энэхүү тахилгаас иргэн
бидэнд юу ч наалдахгүй нь үнэн. \”Сүсэг бишрэлгүй, амны билэггүй” хэмээн
буруутгах хүн олон байх. Та бүгдийн зөв. Уул ус тахиж, худлаа дүр исгэж
чадахгүйд уучил. Мөн бид материаллаг ертөнцөд амьдарч байна. Уул тахиад өнөөдөр
хэний амьдрал ахуй дээшилсэн бэ хэмээн дахиад асууя.

Тахилгын үйл ажиллагаанд оролцогчдын
тоо жилээс жилд нэмэгдсээр байгаа. Гэхдээ энд чин хүслээрээ сүсэглэж очсон нь
хэр олон бол. \”Долдойнууд”, \”аялдан дагагчид” л их харагдах юм. Сүүлдээ өнөөх \”долдайнууд”
Богдхан уулыг минийх, чинийх хэмээн булаацалддаг болсон сурагтай. Зүгээр л сайхан сүсэглээд тахилга үйлдээд
сэтгэл санаагаа ариусгаад буухын оронд тахилгыг эзэмших, өмчлөх, өөртөө улс
төрийн нэр хүнд олж авах, тал засах, ноёны үүд сахих, даргын цүнх барих гэсэн
чин хүсэлтнүүдийн зорих ёслол болж гэж харагдах боллоо. Сүсэглэвэл чин
сэтгэлээсээ сүсэглэж, чадахгүй бол дүр эсгэж, лус савдаг хилэгнүүлэхээ болих
хэрэгтэй.