“Үнийн хөөрөгдлөөс гарах гарц” сэдвээр “Италта Пэйж” ХХК-ийн захирал С.Алтансүх, сэтгүүлч, хөтлөгч Б.Болдбаатар (Болдко) нар Үндэсний мэдээллийн төвд өнөөдөр хэвлэлийн бага хурал зохион байгууллаа.
Монголын үндэсний үйлдвэрлэгч нар талх, сүү, гурилын үнийг хэт хөөрөгдөж, Европын Холбооны орнуудад борлуулагддагаас өндөр үнээр зарж байгааг тэд хэлэв.
Энэ тухай сэтгүүлч Б.Болдбаатар “Ардчиллын буянаар Монголын залуус дэлхийн улс орнуудаар аялж байна. Аялж явах хугацаандаа нэгийг нөгөөтэй харьцуулж, гадаадын улс орны соёл хөгжлийг харж чаддаг нүдтэй болсон.
Өнгөрсөн хугацаанд Монгол Улсад “Үндэсний үйлдвэрлэлээ хөгжүүлье, сэргээе”, “Үндэсний үйлдвэрлэгчдээ дэмжье” гэх уриалга их явлаа.
Монголын ард түмэн дэлгүүрээс бараа бүтээгдэхүүн худалдаж авахдаа хамгийн эхэнд “Үндэсний бүтээгдэхүүнээ худалдаж авъя” гэдэг зүрх сэтгэлтэй болсон.
Гэвч өнөөдөр та бүхэн дэлгүүрт ороод хараарай. Дэлгүүрийн лангуун дээр зарагдаж буй хамгийн үнэтэй бүтээгдэхүүн юу вэ гэвэл үндэсний бараа болсоор удлаа.
Цагаан сараар нэг килограмм ааруул 60-70 мянган төгрөг хүрлээ гэж бүгд гайхацгааж байсан. Гэтэл дөнгөж хажууханд байх Өвөр Монголд нэг килограмм ааруул 10-15 мянган төгрөгийн үнэтэй.
Үндэсний үйлдвэрлэл хөгжиж байгаа нь бидний хувьд сайхан ч “Яагаад бидний бүтээсэн үйлдвэрлэл ийм өндөр үнэтэй байгаа юм бэ?
Энэ удаад махаа орхиод сүү, гурил, талхны үнийг ярина. “Мах, сүү, гурилтай”-гаа байхад монгол хүн сайхан амьдарна, болно, бүтнэ гэдэг байлаа. Гэвч энэ гурван бүтээгдэхүүн Монголд хамгийн үнэтэйд тооцогдож байна” гэлээ.
“Өндөр цалинтай, хангалттай тэтгэмжтэй хүмүүсийн худалдаж авах үнээр бид үндэсний үйлдвэрлэлээ дэмжиж байна”
Мөн тэрбээр “Яагаад Европын Холбооны улсууд тариа будаа, улаан буудайнхаа дийлэнх хэсгийг гаднаас нийлүүлэлтээр авдаг мөртлөө Монгол Улсаас ч хямд зардаг юм бэ?
Европт нэг килограмм гурил ойролцоогоор 40-50 цент орчимд оногдож байгаа. Монгол мөнгөөр 1,700-1,800 төгрөг болж байна. Гэтэл Монголд нэг килограмм гурилын үнэ 2,400-3,100 төгрөг хүрээд байна.
Сүүний тухайд ярья. Манай улс 70 сая малтай мөртлөө ааруул, цагаан идээ болон сүүний үнэ 4,000- 5,000 төгрөгт хүрэв. Бид сүүгээ хажуухнаасаа бэлдэж байгаа мөртлөө өндөр үнэтэй.
Өнөөдөр яагаад гуравхан сая монголчууд нэг нэгнийгээ тонож, дээрэмдэж, шуналтаж амьдраад байгаа юм бэ. Бид хямд сүү ууж, хямд талх идэх хангалттай боломжтой.
Яахав залуус хөдөлмөрлөж, зүтгэж байгаа болохоор амьдралаа болгоод яваа байх. Гэтэл боломжгүй, нийгмийн халамжийн хэсгийнхэн килограмм гурил, ширхэг талхыг өндөр үнээр буюу тансаг зэрэглэлийн үнээр худалдаж авч чадахгүй сууна.
Ядарсан монголчууд яагаад Москва, Токио, Сөүлийн үнээр бүтээгдэхүүнээ худалдаж аваад байгаа юм бэ.
Ихэнх дарга нар талх, сүүний үнийг мэддэггүй. Яагаад гэвэл талх, сүү, гурилын үнийг асуухгүйгээр шууд худалдаж авдаг. Гэтэл ядруухан амьдралтай ард иргэд чинь нэгж бүрийн үнийг сонирхож худалдан авдаг. Нэгж бүрийн үнэ амьдралд шууд тусдаг учраас тэр.
Талхаа хувааж иддэг гэдгийг хүмүүс гайхаад л байгаа. Гэтэл манай үндэсний бүтээгдэхүүнүүд Европын Холбооны улсад зарагддагаас өндөр үнэтэй байна. Өндөр хөгжилтэй Бельги, Франц орнуудаас өндөр үнээр талхаа авдаг ард түмэн” гэлээ.
Үндэсний үйлдвэрлэгч компаниудад хандаж дараах уриалгыг гаргаж байгаагаа тэрбээр нэмж ярилаа.
Тодруулбал “Ямар нэгэн байдлаар аль нэг компанийн нэр төрд халдах гэсэнгүй. Монголчууд өдий удаан хугацаанд “Үндэсний үйлдвэрлэлээ дэмжье” гэдэг сэдэв, сэдлийн доор та бүхнийг бүх чадлаараа дэмжсэн. Одоо үндэсний үйлдвэрлэгчид та нар ард түмнээ дэмжээч ээ.
Та нар “Зардлын тухай ойлголтуудыг мэдэхгүй байна” гэж ярих байх. Тэгвэл ийм өндөр өртгөөр үйлдвэрлэх шаардлага байгаа юм уу? Яг хажуугийн орнуудаас эсвэл Европын бусад улсаас сүүгээ 1,700 төгрөгөөр худалдаад авъя л даа. Нэг килограмм гурилаа 1,700-1,800 төгрөгөөр авъя.
Маш өндөр цалинтай, хангалттай халамж, тэтгэмж авдаг хүмүүсийн худалдаж авдаг дэлгүүрийн үнээр бид үндэсний үйлдвэрлэлээ дэмжиж байна” гэдгийг сэтгүүлч Б.Болдбаатар хэллээ.
"Бид үндэсний үйлдвэрлэлээ дэмжсэн ч тэд шуналын сэдэлтэй явсаар"
“Италта Пэйж” ХХК-ийн захирал С.Алтансүх “Би Европын Холбооны улсад олон жил амьдарлаа. Одоо эх орондоо ирсэн. Энд ирээд харахад зуд турхнаар өвс тэжээл, цасны гутлаа тараагаад л яваад байдаг. Тэр хооронд л гурилын үнэ өсөж, сүүний үнэ нэмэгдэж байдаг. Үндэсний үйлдвэрлэгчид нь яагаад ард иргэдээ боддоггүй юм бэ?
Бизнес ашиг олохын төлөө байж болно. Гэхдээ үндэсний гэдэг нэртэй бол үндэстнээ дэмжих ёстой.
Бараа бүтээгдэхүүний үнэ Франц улсад хамаагүй хямдхан. Түүнчлэн Германы сүлжээ дэлгүүрээр борлуулдаг гурилын үнийг та бүхэн интернэт ороод хараарай. Гурилынх нь үнэ 49 цент, монгол мөнгөөр 1,700 төгрөг. Гэтэл Монголд яагаад 2,400-3,100 төгрөг байгаа юм бэ. Үүнийг Монголд монопол болсон том том компаниудаас асуумаар байна.
Алтан тариа, Улаан буудай, Улаанбаатар гурил. Тэд Засгийн газраас байнга хөнгөлөлт авдаг. Та бүхэн бензиний үнэ, тог цахилгааны үнэ өссөн гэж шалтаг ярьж магадгүй. Юун дээр ч шалтаг гаргаж болно. Гэтэл улаан буудайг авахад чинь Засгийн газраас та бүхэнд хөнгөлөлт үзүүлдэг шүү дээ.
Түүнчлэн үйлдвэрийн сүү Улаанбаатар хотод 4,900- 5,000 төгрөгийн хооронд борлуулагдаж байна. Хотоос бага зэрэг зайдуу болоод ирэхээр үнэ нь 6,500 болчихдог.
Бид нар үндэсний үйлдвэрлэлээ дэмжиж байхад тэд шуналын сэдэлтэй явсаар” хэмээн байр сууриа илэрхийллээ.
