Б.Амаржаргал: Цахилгаантай болчихвол амьдрал болох гээд байна

 

 Сайхан
амьдрахын төлөө хүн бүхэн хөдөлмөрлөдөг. Гэхдээ нийгэмд дэмжлэг хэрэгтэй хэсэг, бүлэг хүн байдаг. Тэд маань яажшуухан амьдарч байгааг хотын мээр сонирхдог болов уу. Их завгүй ажилладаг хотын даргадаа Ундааны сав түүж өөрийнхөө амьдралыг
болгож байгаа Чингэлтэй дүүргийн 12 хорооны иргэн Б.Амаржаргалын лаатай амьдралын талаар ярилцсанаа хүргэе. 

-Таныг
ундааны сав цуглуулж амьдралаа залгуулдаг гэж сонссон. Одоо хүйтэрч байгаа болохоор ундааны сав, лааз ховордож байна уу? 

– Зуны улирлыг бодвол лааз, хуванцар сав ховордож байна.
Гэхдээ яах вэ, болгоод л байна. Ундааны сав түүхээс гадна төрөөс халамжийн
хэдэн төгрөг авдаг. Тэр мөнгөөрөө амьдардаг.

–Халамжаас сардаа хэдэн төгрөг авдаг бэ?

-Сар
болгон 140 мянган төгрөг авдаг. Энэ мөнгөөрөө хоол, хүнс, хувцас, хунараа авчихдаг
юм. Одоо 50 гарчихсан намайг ажилд авах газар байхгүй шүү дээ. Тиймээс ажилгүй байж байхаар гээд лааз, хуванцар сав цуглуулж өдрийг бардаг даа.

-Лааз
цуглуулаад амьдралд хүрэлцээтэй мөнгө олж байна уу?

-Өдөртөө гурван мянган төгрөг олчихдог юм. Энэ мөнгөөрөө дулаан амьдрахын тулд нүүрс, модоо авчихдаг.

Хоёр хүүхэд маань онц сурдаг. Удахгүй
аавыгаа тэжээнэ 

-Танай
гэр хаана вэ. Гэр бүлийн хүн ямар ажил хийдэг бэ?

-Би
Дэнжийн мянгад амьдардаг. Эхнэр бид хоёр тусдаа амьдраад 13 жил болж
байна. Би хоёр хүүтэйгээ хамт амьдардаг байсан. Бие жаахан өвддөг
болохоор хоёр хүүхдээ асрамжийн төвд өгчихсөн байгаа. Том
хүү 11 настай, бага хүү маань 8 настай хоёулаа сургуульд сурдаг.
Одоо хоёр хүүхдээ хажуудаа авах санаа байна. Манай хоёр хүү хоёулаа онц сурдаг.
Удахгүй аавыгаа тэжээнэ.

-Хоёр
хүүгээ асрамжийн газарт өгөөд хэр удаж байгаа вэ?

-Асрамжийн газарт өгөөд дөрвөн жил болж байна. Тухайн
үед хоёр хүүхдээ асрамжийн газарт өгөхдөө том хүүгээ тавдугаар
ангид орохоор авна гэдгээ хэлж өгсөн. Одоо том хүү маань дөрөвдүгээр ангид
сурдаг. Энэ жил хөөцөлдөж байгаа, хоёр хүүхдээ асрамжийн газраас  авах бодолтой байгаа.

-Та бие муутай болохоор хоёр хүүхдээ асрамжийн газраас аваад өсгөж
чадах уу?

-Гэртээ цахилгаантай
болчихвол хоёр хүүхдээ өсгөж чадна. Харанхуйгаараа л амьдарч байна. Гэрэл гэгээ хүний амьдралд ямар чухал билээ. Ядаж л хүүхдүүд маань ирэхэд хүссэн үедээ зурагт үзэж байг гэж бодох юм. Хорооноос маань жаахан ч гэсэн тусалж, дэмждэг
учраас хүүхдүүдээ өсгөөд байж чадна. 

-Танайх
одоо лаа барьж байгаа гэсэн үг үү?

-Манайх гэрэл,
цахилгаангүй амьдраад таван жил болж байгаа. Мөнгөний боломж болохгүй байна.
Урд нь айлаас цахилгаанаа авч байсан. Тэр айл одоо манайд цахилгаан өгөхгүй гээд байгаа. Гэртээ гэрэлтэй болчихвол мөнгийг нь халамжаараа төлөөд
байж чадна.

-Хорооныхоо Засаг даргадаа лаа барьж амьдардагаа хэлсэн үү?

-Хандсаан.
Халамжийн мөнгөөрөө гэрэл цахилгаанаа тавиул гэх юм билээ. Үнэндээ миний халамжийн 140
мянган төгрөг амьдралд хүрэхгүй байна. Би болж байгаа юм шиг царайлааад л амьдардаг даа. 

-Улсын нийслэлд лаатай айл байдаг гэж үү. Цахилгаан тавихад хэдэн төгрөг болдог юм бэ?

-Цахилгаан, гэрэл, гэгээтэй амьдрахад дөчин мянган
гаруй мөнгө хэрэгтэй гэсэн. Би 40
мянган төгрөгөөр цахилгааны тавиулчихаар 100 мянган
төгрөгөөр нэг сар амьдарч чадахгүй шүү дээ. Түлээ, нүүрс, хоол, хүнс гээд хүнд юу эс хэрэг болохов дээ. 

-Танд тусалж
дэмждэг ах, дүү, хамаатан садан байгаа юу?

-Ах, дүү байгаа. Гэхдээ хотод байхгүй ихэнх нь хөдөө байдаг. Ах, дүүгээс
мөнгө төгрөг хэрэгтэй үедээ аваад хэрэглэдэг. Өөрийн
гэсэн амьдралтай хүмүүсээс байнга мөнгө гуйгаад байх хэцүү шүү дээ.
Тэгээд өөрийнхөө амьдралыг болгох гээд лааз түүгээд халамжийн мөнгөө аваад л явж байна. Одоо гэртээ гэрэл, цахилгааны асуудлаа шийдчихвэл амьдрал маань бүрэн бүтэн болох гээд байна.

     

…Улаанбаатар хотын 378 жилийн ойгоо саяхан бид тэмдэглэсэн. Гэтэл өнөөдөр улсын нийслэлдээ лаатай айл амьдардаг гэдгийг мэддэг болов уу, хотын мээр. Хотын дарга ажил нь багадаад Нийслэлийн МАН-ын хорооны даргын ажлыг хүртэл хавсарч хийж эхэлсэн. Та бүхний \”Аз жаргал\” амласан нийслэлд өнөөдөр хэчнээн иргэн лаа барьж амьдардаг бол. Энэ тоо ихсэх тусам аз жаргалын тухай яриад ч хэрэггүй гэдгийг хотын мээр С.Батболд та мэдэх биз ээ. 

Н.Алтанцэцэг