ОХУ-ын засгийн газрын төрийн байгууллагуудын үйл ажиллагаанд аливаа давамгайлсан үзэл суртлаас татгалзах зарчмыг Оросын тал баримталж байгаа хэдий ч Барууныхан Оросын Холбооны Улс болон түүний хөрш холбоотон улсуудад, түүний дотор өнөөгийн Оросын неолибералуудаас бүрдсэн «тав дахь колони» хэмээн нэрлэдэг холбоотнуудын гараар үзэл суртлын дайн хийхийг оролдсоор байна.Манай гүрнүүдийн нэгдсэн нийтлэг түүх, хамгийн түрүүнд 20-р зууны түүхэн дэх хамгийн чухал үйл явдал болох Аугаа их эх орны дайн (Дэлхийн 2-р дайн) түүний өмнөх болон дараагийн үйл явдлууд Оросын иргэд, түүний хөршүүд, ялангуяа залуу үеийн оюун санааны тулааны талбар болон хувирсан байна.
Манай холбоотон орнуудын иргэдийн тархийг угаах зорилгоор өнгөрсөн түүхэн үйл явдлыг Барууныхан санаатайгаар гуйвуулан, ОХУ-ын түүхийг эсрэгээр тайлбарлан, үл ойлголцол, эргэлзээ төрүүлэх нэгэн зорилгодоо хүрэхийг ихэд эрмэлзэн, нийгэмд цул байдлыг улам бий болгожбайна. Түүхэн үйл явдлуудыг гажуудуулж, улмаар сөргөлдөөний механизмыг бий болгохын тулд холбоотон гүрнүүдийн ард түмний эв нэгдлийг дотроос нь хагалган бутаргах, эсэргүүцэл, зэвүүцэлийн сэтгэл хөдлөлийг улам нэмэгдүүлэх, төрийн эрх мэдэлтнүүдийн эрх мэдлийг буруушаах, ОХУ-ын дотоод, гадаад бодлогод дургүйцэх зорилгыг бий болгохыг санаархсаар байгаа билээ.
Барууныхан манай нийгмийг дотроос нь хагарган бутархахыг оролдсон, өөрсдийн нөлөөбүхий агентуудаараа дамжуулан үндсэрхэг, салан тусгаарлах сэтгэлгээг бүр цаанаасаа хичээнгүйлэн боловсруулж, нийгмийн дотор зэвүүцэл, жигшилийн давалгаа үүсгэн, ОХУ-ын өнөөгийнзасгийн газрыг буруушаахыг оролдсоор байна. ОХУ-ын өнөөгийн засгийн газар улс орны бүрэн эрхт байдал, нутаг дэвсгэрийн бүрэн бүтэн байдлыг хамгаалж, хүний эрх чөлөө, иргэн бүрийн аюулгүй байдал, ашиг сонирхол, сайн сайхан амьдрал, хөгжлийн боломж, нийгмийн хамгийн гол хэсэг болох гэр бүлийн институцийг хамгаалах зорилгыг эрхэмлэн, оросын нийгэмд бүрэлдэн тогтсон уламжлалт үнэт зүйлийг хадгалан, юуны түрүүнд Оросын төрт ёсны үндэс суурийг чандлан сахисаар байгаа билээ. Яагаад ОХУ? Учир нь Дэлхийн 2-р дайны байлдааны гол талбар нь ЗХУ-ын нутаг дэвсгэр байсан бөгөөд зөвлөлтийн холбоотон хөрш орнууд бүгд хамтран, нацист Германтай тэмцэж, аугаа их ялалтыг байгуулсан билээ. Оросын холбоотон хөршүүдийн нэг – Монгол улс нацист Германы хамсаатан болох Японы түрэмгийлэгчдийн эсрэг хүчтэй няцаалт хийж чадсан.
Дайны дараа Оросын Холбооны Улсад үүссэн нөхцөл байдлыг судалсан хөрш орнуудын түүхчид,мөн Монголын хамгийн нөлөө бүхий түүхчид цэргийн түүхэн үйл явдлын тухай олон талт байдлаар тухайн салбарын мэргэжилтнүүдийн үзэл бодол, судалгааны жишээг доор дурдъя.
Барууныхан 90-ээд оны үед манай аугаа ихудирдагчдын нэр төрийг унагаах, тэднийг аажмаар өөрсдийн дуулгавартай хүүхэлдэй болгохыг эрмэлздэг байсан бөгөөд ингэснээр тэдний хувийн ашиг сонирхол төрийн ашиг сонирхлоос улам давамгайлж, нигилизм, шунал, ашиг сонирхолдавамгайлах хүсэл аажмаар ихсэн, Оросын бүрэн эрхт байдлын зарчимаас санаатайгаар урвуулах, ингэснээр Оросын янз бүрийн бүс нутгийн удирдагчид болон тэдний эрх баригчдыг хооронд нь салан тусгаарлах үзэлд автуулахыг хичээсээр байна.
Чухамдаа Барууныхан өнгөрсөн зууны 90-ээд оны эхээр Зөвлөлт Холбоот Улс задрах боломжтой болсон механизмыг өөртөө ашигтайгаар дахин ашиглаж байгаа нь аль хэдийн нэг удаа хэрэгжсэн, ирээдүйд энэ арга барил ахин боломжтой хэмээнтэд баттай таамаглаж байна.
Барууныхан Хойд Кавказ дахь салан тусгаарлах үзлийг маш идэвхтэй дэмжиж байгаа нь санамсаргүй хэрэг биш. Тэд төрийн бус ямар нэгэн сан, байгууллагуудаар дамжуулан үйл ажиллагаагаа учир битүүлгээр явуулж, тэдний болчимгүй үйл ажиллагааг хөхүүлэн дэмжиж, бүх талаар санхүүжүүлэн, юуны түрүүнд Оросын залуу үеийнхний дунд эх орноо үзэн ядах, өнгөрсөн түүхэндээ сөрөг хандлагыг бий болгох, эсэргүүцэл, дургүйцэлийн уур амьсгалыг бий болгосоор байна.
Энэ үйлдэл нь юунд хүргэж болохыг бид Украины жишээн дээр харцгаая. Түүхийг үгүйсгэх,эсрэгээр гажуудуулах нь үндсэрхэг үзэлтнүүдийгулс орныг задрал, иргэний дайн рүү хөтөлсөн билээ. Үүний үр дүнд эх орон, ард түмнийхээ эрх ашиг, ирээдүйн сайн сайхныг үл ойшоон, өөрсдийнхөө ашиг сонирхлыг боддог хүмүүс төр засгийн эрх барих хугацаандаа зөвхөн өөрсдөөбаяжих зорилгоо юуны түрүүнд эрхэмлэдэг. Өнөөгийн Украины нөлөө бүхий эрх баригчидөөрсдийн үзэл санаа, бүрэн эрхт байдлаас бүрмөсөн татгалзаж, барууны ашиг сонирхлын үүднээс үйл ажиллагаа явуулж, Украин нийгэм дэх сөргөлдөөнийг улам өдөөн, юун түрүүнд «Русофоби» үзлийг хэрэгжүүлэн, өвөг дээдсийнхээ өнгөрсөн түүхээ үгүйсгэх, албаар мартагдуулах, Орос, Беларусийн ахан дүүсийн түүхэн хэлхээ холбоог устгахыг завдсаар байна.
Украины нийгэмд барууныхан ба тэдний үйл ажиллагааг дэмжигчдийг тэжээгчид үндсэрхэг үзлийн халдварыг аль хэдийн тарааж, төвөөс зугтах үйл явцыг эхлүүлсэн бөгөөд улмаар ард иргэдийнбүрэн эрхт байдал, оршин тогтнохын мөн чанарыг алдаж эхлэснээр Украины өнөөгийн засгийн газар өөрсдийгөө мухардмал байдалд хүргэж, дотроосооустгах механизмыг бий болгож байна. Ирээдүйнсонголтгүй энэ зам нь үнэн хэрэг дээрээ Украины нийгмийг «намагт унаган», төрийн байгууллагуудыг зогсонги байдал, доройтолын замруу хөтөлж, хүн бүр төрийн эрх мэдлийн институтэд итгэхээ больсон, өөртөө болон үр хүүхдүүддээ ямар нэгэн тодорхой ирээдүй олж харахгүй нийгмийг бий болгоход хүргээд байна.
Өвөг дээдсийнхээ туулж өнгөрүүлсэн бодит түүхийг мартахад хүргэх, түүхэн баримтуудыггажуудуулах зорилго агуулсан төрийн бодлого нь Украинд аймшигтай үйл явдлыг ойртуулсаар байна. Украины нийгэмд орос хэлээр ярьдаг хэсэг нь үндэстнийхээ онцлог шинж чанараа алдаж, үзэн ядалт, түүхэн үндэс угсаагаа үгүйсгэх үзэл санаанд уусан хөтлөгдөж байгаа нь Украины төрийн эрх мэдлийн үндсэрхэг үзлийг дэмжигч байгууллагуудын явуулж буй зориудын маш хүчтэй үйл явц юм. Ийм аргаар хүчээр украинчлах үйл ажиллагаа нь долоон жилийн өмнө биш «нэр хүндийн хувьсгал» хэмээн нэрлэгддэг зүйлээс эхэлсэн ба үүнээс өмнө ЗХУ задарч эхэлсэн үеэс Украины эрх баригчид бие даан, Москвагаас салан тусгаарлагдангуутаа «чөлөөт Европ» руу хөвцгөөж, өөрийн гэсэн үзэл санаагаа үгүйсгэж, бүрэн эрхт байдлаа уландаа гишгэж, «ардчилсан үнэт зүйл»гэгддэг зүйл Украины нийгэмд улам ноёрхон, Украин аажмаар «барууны» үзэлтэн болон оросын талыг баримтлагчид Дорнод хэмээн хуваагдажэхэлсэн.
Мөн түүнчлэн шинэ Украины эрх баригчидбүрэн эрхийнхээ хэрэгжих хугацаанд Барууны орнуудаас болон ОУВС-аас их хэмжээний зээл авч, улмаар улс орноо өрийн гогцоонд татан оруулж амжив. Тэд эдгээр зээлийг авах үедээ ирээдүйгээ бодоогүй, албан тушаалаасаа буусны дараа тэдний хэн нь ч үүнийг өөрийн халааснаасаа төлөх шаардлагагүй болно гэдгийг мэдэж байсан. Эдгээр төрийн түшээд «Миний дараа хэдий үер буусан ч өвс ургахгүй нь мэдээж» хэмээн ганцхан зарчимыг баримталдаг байна. Яг ийм засаглалаар улс орноо удирдсан нь хэмжээлэшгүй өрөнд баригдаж, түүний үр дүнд доминогийн зарчмын дагуу улс орон задарч, бүрэн эрхт байдал, төрт ёсоо бүрэн алдахад хүргэж байна.
Одоо Украин дотоод асуудлаа бараг бие даан шийдвэрлэх боломжгүй болжээ. Дээрх бүх процессууд нь Украиныг газрын зурган дээрээс арчигдах аюулыг хэдийн бий болгожээ. Газар нутгийн ямар хэсэг нь Польш, Унгар, Орос, Беларусийн «эзэмшилд» орох нь тухайн цаг үеийн асуудал юм.
Тэрээр (мөн «ихэр ах» Гүрж шиг) хэзээ ч АНУ-ын 52 дахь муж болохгүй нь мэдээжийн хэрэг. Олон жилийн турш Европын Холбоо Турк улсаар «хөлбөмбөг тоглож» ирсэн, түүнд санаатайгаар янз бүрийн саад тотгор учруулж, зориудаар Туркийг Европын Холбоонд элсэхэд саад болохуйц боломжгүй шаардлага тавьж байсан Европын Холбоо нь өөрийгөө тэжээж амьдрах чадваргүй, Донбасс, Луганск зэрэг зүүн бүс нутгуудад иргэний дайны байдалд орсон Украин шиг «айлд хоргодогч»-ыг авахгүй. ОХУ-ын харьяанд Крымийг эргүүлэн татсан явдал нь барууны орнууд болон дэлхийн зарим орнуудын хооронд санал нэгдэхшалтгааныг бий болгоод удаж байна.
Хэрэв барууны орнууд анхнаасаа Крым-аасболж Оростой шууд хүч түрэн сөргөлдөөнд ороогүй байсан бол одоо үүнийг дахин хэзээ ч хийхгүй байсан.
Украин өөрийгөө хэрхэн Оросын «түрэмгийлэгч»-дийн гэм зэмгүй хохирогч болсон хэмээн илэрхийлж байгаагаас үл хамааран, бусад улс орнууд бүрэн эрхт байдал хамгийн түрүүнд ард түмэн байдаг гэдгийг их бага хэмжээгээр ойлгодог байна. Крымийн ард түмэн 2015 онд бүх нийтийн санал асуулгаар аль хэдийн өнөө, ирээдүйгээ зөвхөн Оростой хамт хэмээн шийдсэн. ҮүнийгУкраины өнөөгийн эрх баригчид энэхүү сонголтыгхэзээ ч хүлээн зөвшөөрөхгүй нь мэдээж.Украинжуулалтын хүчирхийлэл, өвөг дээдсийнхээ түүхийг үгүйсгэн зөвлөлтийн эсрэг «украины үндэсний үзлийг» зохиомлоор тулган хүлээлгэж байсан үзэл баримтлалыг одоо мэдрэхшаардлагагүй болсондоо Крымчууд ихэд баяртай байдаг.
Украин аль хэдийн эвдэрсэн тэвшин дээр гараад суусан, санхүүгийн боомилол, баруунаас тарааж өгөх өглөг хүлээсээр найдвар үл тасранхарзнан сууна. Өнөөдрөө бодож амьдрах ямар ч боломжгүй. Хэзээ нэгэн цагт тарьсан өр ширээтөлөх, бүх хариуцлагаа өөрөө үүрэх шаардлагатай болно. Эс тэгвээс тэд бүгдээрээ барууны бүх орнууд руу жоом шиг таран бутран цагаачлан гүйлдэх болно. Үүний нэгэн тод жишээ бол одоо АНУ-д амьдарч суугаа Украины Ерөнхий сайд асан Яценюк юм.
Хийн хоолойн «Хойд урсгал» ашиглалтанд орсноор Украин улс Оросын хийн хоолойг өөрийн нутаг дэвсгэрээр дамжин өнгөрсөний «татаас» мөнгө авахаас удахгүй хасагдаж, санхүүгийн уналтанд улам орох болно.
Миний бодлоор үүний дараа нь Украины эрх баригчид сүүлчийн маргаанаа Барууныхныг болон Оросыг «Чернобыл»-д байрлах өөрсдийн ашиглалтанд байсан дөрвөн АЦС-аар айлган сүрдүүлж, «даян дэлхийг хамарсан гамшиг» хэмээн заналхийлэн шантажилж, эцсийн эцэст барууны орнуудын өмнө цэг тавих болно.
Дараа нь Оросын тал хүссэн хүсээгүй өөрийн аюулгүй байдлын ашиг сонирхлыг нэн тэргүүнд тавин, «Гордеевийн зангилаа»-гийн хүчээр эдгээр болзошгүй аюулын эх үүсвэрийг таслан зогсоож, олон улсын хууль тогтоомжийг удирдлага болгон,«халаасандаа атомын тоглоомтой сармагчин» Украиныг байранд нь «хүчээр» тавих хэрэгтэй болно. Юу ч хийхээс буцахгүй «Догшин авиртайхөрш»–өө хэн ч удаан тэвчихгүй нь мэдээж. Байнгын толгойн өвчин болсон, хүн бүрийн ашиг сонирхлыг уландаа гишгэхэд бэлэн байгаа түүнийг зөвхөн хүчээр гэгээрүүлэх боломжтой. Ямар ч эмчилгээнд хамрагдахаа больсон Украины одоо байгаа энэ ялзарсан шүдийг эрт орой хэзээ нэгэн цагт сугалж авах шаардлагатай болно….
Тийм ч учраас ийм алхам хийх нь Орост одоо маш чухал болоод байна. Энэ нь манай Оросын нийгмийн бүрэн эрхт тусгаар тогтнолын үндэс суурийг хамгаалах шийдмэг алхам юм. Барууныхан бидний өнгөрсөн түүхийг нурааснаар бидний ирээдүйг сүйтгэж чадна хэмээн найдаж байна. Аль эртнээс Хаант Оросын эзэнт гүрэн ба ЗХУ-ын задралын үеэр Оросын түүхийг үгүйсгэх, түүхэн үйл явдалуудыг мушгин буруугаар ойлгуулах, И.В.Сталиныг зөвхөн харгис дарангуйлагч хэмээн харуулах, Г.К. Жуков болон бусад Зөвлөлтийн маршалуудыг өөрийн хүмүүсээ дайны үед яргалсан яргачид хэмээн гуйвуулсаар ирсэн байдаг.
90-ээд оны эхээр Баруун руу, Их Британи руу дүрвэсэн улстөрч асан Резуныг урдаа барин,Барууны тусгай албаныхны тусламжтайгаар «түүхэн халдвар»-ын анхны вакциныг Оросын нийгэмд тарьсан юм. А. Гитлерийн ЗХУ руу халдсан нь ямар нэгэн эзлэх түрэмгийлэл үйлдээгүй, Герман болон Европыг бүхэлд нь довтлохоор бэлтгэж байсан дайсандаа урьдчилан сэргийлэх цохилт өгсөн хэмээн тархи угаалтын хий хоосон «бүтээлүүдийн» довтолгоог Оросод тарааж эхэлсэн.
Манай тэргүүлэх түүхэн судлаачдын 30 орчим жилийн нөр их хөдөлмөрийн үр дүнд Оросын нийгэм дотор хаясан эдгээр хуурамч түүхэн үзэл баримтлалуудыг буруушаан хүчингүй болгож,өнгөрсөн бодит түүхэн баримт бичгүүдэд үндэслэн жинхэнэ түүхэн судалгаагаар бут цохин, Оросын нийгэмд энэ аюулт хавдарыг тархан хөгжихийг таслан зогсоож чадсан. Өөр нэгэн «түүхэн халдвар»-ын тарилга нь Барууны болон манай неолибералуудын 1939 оны Молотов-Риббентропын гэрээний тайлбар юм.
Оросын шинжлэх ухаан Барууныханд, ялангуяа Их Британд биднийг бүхий талаар өдөөн хатгажбайсан Германы дайн, тэр үеийн Зөвлөлтийн удирдагчдын үйл ажиллагааны түүхэн болон улс төрийн зүй зохистой байдлыг тодорхой нотолж чадсан юм. Гитлертэй Мюнхений тохиролцооны дараа бүхэл бүтэн тусгаар тогтносон Европын улс Чехословакийг өгөөш болгон өгсөн. Үүнийг фашист Герман «залгисан» нь Гитлер өөрийгөө гшэм зэмгүй хэмээн ухаарч, Европ руу чиглэсэн түрэмгийлэлээ үргэлжлүүлэхэд хүргэсэн.
Гитлертэй эвлэрэлийн бодлого ба тухайлбал,1936-1939 онд Испанийн иргэний дайнд хөндлөнгөөс оролцохгүй байх бодлого байсан баүүнд Гитлер, Муссолини нар шууд эсрэгээр идэвхтэй оролцож, цэргийн анги нэгтгэлээ илгээж, Франциско Франкод босогчидод зэвсэг, санхүүгийн тусламж үзүүлэв. Энэ нь эцэстээ Испанийн Бүгд Найрамдах улсыг унахад хүргэсэн бөгөөд үүний дараа тус улс олон жилийн турш Каудилло Франкогийн дарангуйллын ангал руу унасан явдал юм. Тэр үед Испани араатан мэт хүчирхэгжиж эхэлсэн Германы фашизмын анхны тулааны талбар болов. Тэр үед Барууны орнууд Англи, Франц юу хийсэн бэ? Тэд толгойгоо элсэнд нуусан тэмээн хяруул шиг нуугдан, ирээдүйн Испаны хувь заяацаашид яах тухай юу ч мэдээгүй гэж үү.
Гитлерийн үүний урд өмнө нь дэвшүүлсэн «Мейн Кампф» номын тунхаг бичигт дурдсан адил өөрийн хорон санаат түрэмгийлэлээ Дорнод руу, ЗХУ-д чиглүүлнэ гэдгийг гарцаагүй мэдэж байв. Тиймээс ч тэд удаан хугацааны туршид юу ч болоогүй юм шиг дүр эсгэж, энэ хооронд Гитлер түрэмгийллийн бодлогоо явуулж, Австрийг өөрийн эрхшээлдээ оруулан, Европын орнуудыг ар араас нь аажмаар булаан авч байв. Герман улс 1939 оны 9-р сарын 1-нд Польш руу дайрсны дараа дэлхийн 2-р дайн эхэлсэнийг, 1940 онд Францын ээлж болж, фашист Германд ялагдаж, эзлэгдсэж эхэлснийг тэд бүрэн ухамсарлаагүй байв.
Чемберленээс ялгаатай нь нацист Германтай тулалдаж, Английн ард түмнийг Гитлертийн өмнө буулт хийхээс аварч, тэдний нэр төр, алдар хүндийг хадгалан үлдсэн Английн шинэ Ерөнхий сайд В.Черчилльд бид хүндэтгэл үзүүлэх ёстой.
Их Британийн эзэнт гүрэн эзэнт гүрний хүсэл эрмэлзлэлийг үл тоомсорлож, АНУ-тай эвсэж, үзэл суртлын зөрчилдөөнөө мартаж, Английг Германыэзлэх аюул заналхийлэхээс өмнө Зөвлөлт Холбоот Улстай холбоо тогтоов.
Дэлхийн хоёрдугаар дайнаас хойш 80 гаруй жилийн дараа барууны орнууд нацист Германыг бут цохиход гол хувь нэмрийг Зөвлөлт Холбоот Улс биш, Барууны орнууд – Их Британи ба АНУ оруулсан хэмээн бас нэгэн «түүхэн вакцин» тарихаар улайрч байна. Энэхүү дайнд хамгийн их хохирол амссан нь ЗХУ байсан ба 26 сая 600 мянган иргэнээ алдсан. Дашрамд дурдахад, энэ тоог 1993 онд хурандаа генерал Кривошеевийн хянан тохиолдуулсан дор ном хэвлэгдэн гарахад Оросын түүхчид эцэслэн тогтоосон байна. Дэлхийн хоёрдугаар дайны үеэр ЗХУ-ын хохирлыг Барууны, манай либерал үзэлтнүүдийн талыг баримтлагч хуурамч түүхчид Солженицын мэтийн тоонд хуурталгүй манай Оросын нийгэм хэнээс ч үл хамааран тооцоолж чадсан.
1939-1940 оны Зөвлөлт-Финландын дайн, 1939 оны 9-р сарын 17-нд Зөвлөлтийн цэргүүд Польш руу орж ирсэн, 1940 онд Румынаас Бессарабийгбуцааж авсан, мөн түүнчлэн 1940 онд Балтийн улс орнууд Латви, Литва, Эстон зэрэг орнуудыг ЗХУ-ын бүрэлдэхүүнд хүчээр оруулсан зэрэг домгуудыгдэлгэн харуулахыг хичээсэн барууны хий хоосон санаархал байсан юм. Энэ бүхэн нь түүхэн зайлшгүй шаардлагын дагуу ЗХУ-ын хувьд хамгийн чухал аж үйлдвэрийн төвүүдээсээ, хамгийн түрүүнд Ленинград хотоос хил хязгаараа холдуулах нь маш чухал ач холбогдолтой болохыг манай дотоодын түүхчид аль хэдийнээ судалгааныбүтээлүүдээрээ нотолсон байдаг. Эс тэгвэл Эстоноос фашист цэргүүд Ленинград руу явахад ердөө 1 цагийн хугацаа үлдэх байсан. Өөрөөр хэлбэл зайлшгүй бололцоогүйг Зөвлөлтийн удирдлага хүлээн зөвшөөрсөн дайн нь огт өөр хил хязгаараас эхэлж, эцэст нь 4 жил биш, харин чарван жилийн туршид сунжирах байсан. Москва, Ленинград, Нижний Новгород, Самара, Казань, Уфа болон бусад чухал аж үйлдвэрийн төвүүдээорхин гарч, Уралаас цааш Сибирь рүү ухрах ёстой байсан.
Дараа нь ЗХУ олз хуваахаар улайран зүтгэж буй бусад махчин «тас шувуудын», ялангуяа эзэрхэг түрэмгийлэгч Японы, Германы талыг баримтлагч Туркийн аманд өртөх нь дамжиггүй байсан. Нацист Германы ЗХУ-халдсан бүх терроризмын үйл явдалыг харгалзан үзвээс бид 26.6 сая хүнээ биш,40 сая хүнээ алдах байсан. Гитлерийн хүн төрөлхтнийг үзэн ядах үзэл санааг хэрэгжүүлсэнээр, Германы фашистууд эзлэлсэн газар нутагтаа бүрэн геноцид хийх байсан.
Япон улс 1931 оноос 1945 он хүртэл Хятадыг түрэмгийлэх үеэр 35 сая гаруй хятад иргэдийг алан хядаж устгасан бодит түүхийг харгалзан үзвээс,ЗХУ-ын зүүн хязгаар луу халдлага үйлдэх нь тодорхой байсан ба ийм тохиолдолд Алс Дорнод ба Сибирийн бүс нутгийн хүн амыг мөн ийм гашуун хувь тавилан хүлээж байсан нь дамжиггүй. Үүний нэгэн жишээ бол ОХУ-ын Алс Дорнод дахь болсониргэний дайнд Японы бусдын газар нутгийг эзлэх санаархахыг оролдсон явдал юм. Тэд 1918-1922 онуудад Алс Дорнодыг эзлэх үед зах нутгийн хүн амын эсрэг геноцид зохион байгуулж байжээ. Мөн түүнчлэн Халхын голын дайнд эзэрхэг түрэмгийлэгч Японы эсрэг Зөвлөлт Холбоот Улс Монгол Улсад тусламж үзүүлсэн түүхэн үйл явдлыг эргэн дурсах нь зүйтэй.
Тийм ч учраас Барууныхан амандаа ус балгасаншиг дуугүй байж, 1941 оны 4-р сард байгуулсан ЗХУ, Японы хооронд байгуулсан дундыг баримтлахгэрээг шүүмжилж чаддаггүй билээ. Энэ нь ЗХУхоёр фронтод зэрэг дайтахаас зайлсхийх боломжийг олгосон гэдгийг тэд тун сайн мэддэгбилээ. Гэсэн хэдий ч халдлагын аюул заналхийлсээр байсан бөгөөд ЗХУ дэлхийн хоёрдугаар дайны туршид Алс Дорнодод нэг сая хүнтэй цэргээ үлдээхээс өөр аргагүй болжээ. Түүнчлэн Кавказийн нутагт Турктэй дайтах аюулаас болгоомжилж, ЗХУ цэргийн томоохон бүрэлдэхүүн байлгахаас өөр гарцгүй байв.
Эдгээр нь Баруунд маш их хэрэгтэй хүч байсан бөгөөд Германтай хийсэн дайн 1945 оны 5-р сарын 9-нд биш, харин 1943 оны 5-р сарын 9-нд дуусах байсан юм.
Гэхдээ түүх нь болзох төлөвийг тэвчдэггүй: энэ нь яг л бодит амьдрал дээр болсон. Дэлхийн хоёрдугаар дайны үеэр Турк ба Япон улс ЗХУ руу довтлох өндөр магадлалтай байсныг бид хэзээ чмартах ёсгүй.
Германы холбоотнууд болох Унгар, Румын, Словени, Финлянд, Итали ЗХУ-д хэрхэн дайрч байсныг бид мартах ёсгүй. Тэд бүгдээрээ «өндөр босс» хэмээгдэх нацист Германы ивээл дор хууль бусаар ЗХУ-ын нутаг дэвсгэрийг эзлэн авах, хүн амыг хэрхэн хувааж «бялуу» идэхээ эртнээс санаархаж байсан.
Сүүлийн 400 жилийн туршид Орос улс зуунжил тутамд тухайлбал, 17-р зууны эхэн үеийнбэрхшээлтэй цаг мөчид Польшийн эзлэгчидтэй, 18-р зууны эхээр Шведүүдтэй, 19-р зууны эхээр францчуудтай, XX зууны 1941 онд гитлерийн Германтай Барууны орнуудын зүгээс санаархсан довтолгооны цэргүүдтэй байнга хамгаалалтын дайн хийхээс өөр аргагүйд хүрчээ.
Оросыг устгах, задлан бутаргах, залгих гэх мэт Барууны хэт их хийрхэл санаа нь барууны нийгэм, түүний эрх баригчдын оюун ухаанаас хэзээ ч алга болоогүй, өнөөг хүрсэн.
Тэдэнд бүрэн эрхт, тусгаар тогтносон Орос, Хятад улс, тэдэнд олон туйлт ертөнц хэрэггүй. Барууныхан өөрсдийгөө «алтан тэрбумтан» хэмээн өргөмжлөн, дэлхийн түүхийн эзэн, дэлхийн ноёрхолын эзэн хэмээн хийрхсээр удаж байна.
Энэ санааг хэрэгжүүлэх гол хөшүүрэг нь АНУ бөгөөд өөрсдийгөө 21-р зууны Ромын эзэнт гүрний нэгэн адил хамаг улс гүрний удирдагч мэтээртөсөөлж, хуучны Британийн эзэнт гүрэн болон Баруун, Зүүн Европын бараг бүх улс орнууд, мөн түүнчлэн Япон, Өмнөд Солонгос, Тайвань зэрэг орнуудыг хамруулж байв. Дэлхийн хоёр ч дайнаас АНУ-аас илүү ашиг хонжоо олсон улс байсангүй.Түүгээр ч үл барам тэд баталгаагүй алтны нөөцөөр доллар, хоосон цаасаар дүүргэж, санхүүгийн тэлэлтээр бүх дэлхийг хамруулж амжив. Энэ талаар хамгийн гайхалтай бөгөөд инээдтэй зүйл бол өнөөдөр дэлхийд хамгийн том өртэй улс бол АНУ юм. АНУ-ын дотоод болон гадаад нийлбэр өр энэ том бөмбөрцөгт эрт орой хэзээ нэгэн цагт саваа дүүрэн хагарах нь лавтай.
Түүгээр ч барахгүй АНУ Хятадад болон ОХУ-д хамгийн их өртэй бөгөөд тэд өрсөлдөгчийн хувьд өөрсдийн номлолдоо шууд бичиж үлдээсэн байдаг.
Ухаан алдсан хүн золгүй еэ гэдэг: Хятад улс АНУ-ын өрийг хуримтлуулсаар байгаа бөгөөд хэзээ нэгэн цагт тэдний санхүүгийн зах зээлийг унагаж, улмаар бид бүхэн ЗХУ задарснаас шал өөрөөр «Шинэ Ром»-ын сүйрлийн гэрч болох болно.
«Бусдад нүх бүү ух. Чи өөрөө тийшээ унах болно». Энэ нь Европын орнуудын хувьд АНУ болон түүний холбоотнуудын явуулж буй бодлогод хэнд ч хамааралгүй болно. ЗХУ-ын оргил үед байгуулагдсан АНУ-ын НАТО-гийн блок дэлхийн тавцанд өрсөлдөгчдийн нэг зорилгоор дэлхийн өнцөг булан бүрт ноёрхож, хүсээгүй орнуудыг хооронд нь тоглох хүсэл эрмэлзэл одоо ч хэвээр байна. Баруунаас зааварчилгаа авч, гадаад, дотоодын бие даасан бодлогоо хэрэгжүүлж байна. Тэдэнд олон туйлт ертөнц хэрэггүй, тэдний хувьд хамгийн чухал зүйл бол өөрсдийгөө «Би» хэмээн харах нь хамгийн чухал юм.
Хэрэв цөмийн зэвсгийг зогсоох бодлого байгаагүй бол АНУ болон түүний хамсаатнуудОрос, Хятадыг нураах, устгах зорилгоор хүч хэрэглэх арга руу эртнээс шилжих байсан батүүнчлэн тэдэнд тулгаж буй үнэт зүйлсийн талаар амьдрахыг хүсдэггүй бусад хэд хэдэн улсыг Иран, Венесуэл, Никарагуа, Куба, Хойд Солонгос зэрэг орнуудыг дурдаж болно.
АНУ ОХУ-ын хилийн нийт уртыг цэргийн баазынхаа цагиргаар хүрээлэв. НАТО нь ОХУ-ын хил рүү улам ойртож, манай томоохон хотууд, аж үйлдвэрийн төвүүд рүү шагайх цөмийн нисэх зэвсгээ эрс багасгав. Манай улсын хил дээр байнга байлдааны сургуулилт хийж, турхирах нь тэдний ирээдүйн хий хоосон хүсэл санаархалаахаруулахаас өөр зүйл алга.
НАТО-гийн өргөтгөл Дорнод руу туйлдаа хүрлээ. Үүний зэрэгцээ эзэнт гүрний бүрэлдэхүүнд байсан хил залгаа Латви, Литва, Эстони зэрэг орнууд АНУ ба түүний холбоотнуудын «жижиг гөлөгнүүд» өөрсдийгөө хүчирхэг АНУ-ын ивээлдор байгаа мэтээр бодож, Оросын Холбооны Улсруу хэдийнэ хуцаж эхэлжээ. Польш мэт улс орны улстөрчид, түүнчлэн В.Черчилль хүртэл «Европын зэрлэг хөхтөн» хэмээн нэрлэж байсан амьтадын Орос руу чиглэсэн хорт шүлс нь арилах хамаагүйхэзээ ч хатахгүй хэмээн таамаглаж байсан. ЗХУ-ын ачаар Польш улс тусгаар тогтносон улс болон үлдэж, Зөвлөлтийн ард түмэн Зөвлөлтийн армийн 600 мянган дайчдын амь насаар дэнчин тавьсанюм. Дайнд ялагдал хүлээсэн Германы ачаар ЗХУ-ын хувьд эзлэн түрэмгийлэгчдээс өгөөмрөөр авсан хамгийн том нутаг дэвсгэрийг Польш улсад өгсөн юм. Одоо энэ цөөвөр чоно шиг улс нь Оросын эсрэг өөрсдийн үзэл бодлоо илэрхийлэн, тусгаар тогтносон Беларусийн эсэргүүцлийн уур амьсгалыг өгөөмрөөр санхүүжүүлж, өдөөн хатгаж байна. Польшийн улс төрчдийн өнгөрснийг мартах амнези өвчин шиг ааш зан нь 1943 онд Баруун Украин дахь Гитлерийн гар хөл болсон ОУН-УПА-ийн гараар Польшийн хүн амын эсрэг жинхэнэ геноцид болгон 60 мянга гаруй хүн «бандерчууд», «мельниковчууд» -ын гарт амиа алдсан «Волынийаллага»-ыг өнөөдөр таг мартсан мэт санагдуулна. Хүний чанаргүй хүмүүсийн үйлдсэн харгислалыг польшууд сайн мэддэг. Гэсэн хэдий ч Польшийн эрх баригчид өөрсдийгөө илт үндсэрхэг үзлээр ятгах дэглэмийг баримтлан 1946 оны Нюрнберг хотын шүүхийн шийдвэрийг бүдүүлгээр нулимж, эдгээр бүх хүмүүст зохих ёсны түүхийн болонхууль эрх зүйн үнэлгээ өгсөн ч тэд чимээгүй байсаар байна. «Миний дайсан бол миний найз» – энэ бол тэдний зарчим юм. Үүний зэрэгцээ «Далайгаас далай хүртэл Постполитийн нийтлэг зүйл» хэмээх санаа нь үнэндээ өөрийн эзэнт гүрнийг бий болгох санаархал Польшийн улс төрчид болон нэлээдгүй иргэдийн оюун санаанд баттай суурьшсан гэдгийг мартаж болохгүй.
1938 онд Польш Мюнхений халхавчин дор Чехословакийн нутаг дэвсгэрийн зарим хэсгийг таслахад тэд юу ч мэдэлгүй унтаж байсан. Өнөөгийн Украины баруун таван бүс Польш руу хэрхэн эргэж ирснийг, дараа нь тэдний колоничлолын үйл явц яаж үргэлжилсэнийг мэдэж байгаа. Тэднийг Унгар улс ихээхэн дэмжиж, Баруун Украинд амьдардаг Унгарын иргэдэд паспорт олгож, Унгарын иргэншилтэй болгосон. Өнөөдрийн Украины улс төрийн «бодлогогүй» эрх баригчид энэхүү үйл явцыг анзаардаггүй бололтой, учир нь тэд Украины эрх баригчид оршин тогтнох шударгацаг мөч, «Ч өдөр» удахгүй ирнэ хэмээн бодохгүй байгаа тул зөвхөн өнөөдрөө харж амьдарсаар. Тэдэнд өөрийн гэсэн юу байгаа вэ? Тэд өөрсдөө зөөлөн сандалд тухлан суухын тулд өөрсдийн төрийн дуулалаа өөрчлөн Польшийн төрийн дуулалыг хуулбарлан авсан, далбааны хоёр өнгөө өөрчлөн Польшийн далбаатай адитгасан. Украины одоогийн эрх баригчдын толгойд Европын холбоонд эсвэл НАТО-д элсэх гэсэн хоёр л тогтмол санаархал ноёрхсоор байгаа боловч тэдний энэхүү санаархалыг хүлээн зөвшөөрөхгүй нь мэдээжийн хэрэг. Өөрсдийнхээ зардалаар өрөөлийг дэмжихийг хэн ч хүсэн хүлээхгүй.
Украины эдийн засагт орлого оруулдаг цорын ганц худалдааны эргэлт бол тэдний үзэн яддаг өнөөгийн Орос улстай бараа солилцох явдал юм. Ууж буй худаг руугаа хэн ч нулимахыг хүсэхгүй. Одоо тэд хөрш Беларусьтай харилцаа, худалдаагаа царцаахаар шийдэж байна. Хэрэв Бурхан хэн нэгнийг шийтгэхийг хүсвэл тэр үнэхээр тэднийг шийтгэх байх.
Эрх баригчдынхаа үзэл суртлын тархи угаалт, Украины Аюлгүй Байдлын хэлмэгдүүлэлт, улс орныг сүйрүүлж буй эдийн засгийг цэрэгжүүлэлтийн өндөр төвшин, хүн амд үзүүлэх нийгмийн тусламжийн хязгаарлалт, ялагдал зэргээс үл хамааран иргэдийнхээ эрх ашгийн төлөө сэтгэлгээтэй хүмүүс Украинд зөндөө байсаар байна.
Украин одоо Барууныханы Оросын эсрэг хэрэгжүүлэхийг хүсч буй зүйлийн гол хэрэглүүрболжээ. Энэ нь үүх түүхээ гуйвуулах, зарим үзэл баримтлалыг бусдад тохох, үндсэрхэг үзэл суртлыг улам гааруулах, бусад үндэстний эрхийг зөрчсөнөөр эхэлсэн юм.
Украин бол бидний хувьд Барууныханыбиднийг буруутгах ногдуулахыг хүсч буй шалтгаан юм. Хэрэв бид үүнтэй ижил яг ийм замаар явбал цаашид бидэнд юу тохиолдохыг, хуурамч үзэл суртал өөрсдийн ашиг сонирхлыг мартахад хүргэж болох бас нэгэн тод жишээ юм…».
