Төлбөр авсан бол түүндээ тохирсон үйлчилгээг үзүүлдэг байх ёстой. Энэ бол зах зээлийн нийгмийн бичигдээгүй хууль.
Монгол Улсын хэмжээнд ойролцоогоор телевиз үзэгч 800 мянга гаруй өрх байна. Өргөн нэвтрүүлгийн тухай гэх хуулиар ӨРГӨН НЭВТРҮҮЛГИЙН 18 ТЕЛЕВИЗ нэг өрхөөс сар бүр 2000 төгрөг авдаг байхаар тусгасан.Тэгэхээр сард 1.6 тэрбум төгрөг татвар шимтгэлгүйгээр өргөн нэвтрүүлгийн гэгдэх 18 телевизийн халаас руу орж байна.
Гэтэл нөгөө 18 маань телевиз үзэгчдээс энэ хэмжээний төлбөр авчихаад түүнд нь тохирсон үйлчилгээ үзүүлж чадаж байна уу гэдэг асуудал.
Уг нь cалбарын зохицуулалтын байгууллага Харилцаа холбооны зохицуулах хороо /ХХЗХ/ энэ асуудлыг хянаж, зохих хууль, дүрэм журмуудыг мөрдүүлж, зохицуулж байх учиртай. Өөрөөр хэлбэл үзэгчдээс төлбөр авсан эдгээр телевизүүд хуульд заасан үүргийнхээ дагуу үндэсний онцлог, ёс уламжлал, хэв шинжийг агуулсан нэвтрүүлэг, контентыг бэлтгэн үзэгч түмэнд хүргэн ажиллаж чадаж байна уу, үгүй юу гэдгийг ХЯНАХ ЁСТОЙ.
Гэвч ХХЗХ “хөдлөх дургүй” байна. Тэд лиценз эзэмшиж байгаа бүхий л байгууллагуудад ижил тэгш үйлчилж, эрх ашгийг хамгаалах үүрэгтэй. Гэтэл Өргөн нэвтрүүлгийн тухай хууль хэрэгжиж эхэлснээс хойш ХХЗХ Олон суваг дамжуулах үйлчилгээ үзүүлдэг компаниудаас мөнгө авч, Монголын телевизүүдийн холбоонд /телевизүүд/ дамжуулан өгөх харилцааг л зохицуулах ажлыг тун сайн хийж гүйцэтгэх шиг боллоо.
МӨНГӨ АВЧ БУЙ ТЕЛЕВИЗҮҮД ХУУЛИАР ХҮЛЭЭСЭН ҮҮРГЭЭ БИЕЛҮҮЛЭХГҮЙ БАЙГААГ ТЭГЭЭД ХЭН ХЯНАХ ЁСТОЙ ВЭ?
… Телевизүүд ч зар сурталчилгааны орлогынхоо хажуугаар сул орлоготой болж чадлаа. Гэвч телевизүүдийг үзэгчээс зүгээр мөнгө аваад, тэжээлгээд сууж байх тухай Өргөн нэвтрүүлгийн тухай хуульд ганц ч үг, үсэг байхгүй.
Харин телевизүүд үндэсний онцлог шинж агуулсан, өв соёлоо сурталчлан таниулсан нэвтрүүлэг уран бүтээл хийж үзэгчдэд хүргэсний төлөө энэ хэмжээний мөнгийг авч байхаар хуульд заасан …
