Бахархах “зүйлээр” хомсхон бахархал

 

 

Өнөөдөр Монгол бахархалын өдөр. Тодруулбал Их эзэн Чингис хаана
мэндэлсэн өдөр гэх. Уг нь Лувсанданзангийн \”Алтан товч\” тэргүүтэй түүхэн эх
сурвалжид Тэмүүжинг хаврын тэргүүн сарын улаан тэргэл өдөр буюу шинийн 16-ны өдөр төрсөн
хэмээн тэмдэглэсэн байдаг. Гэвч өнөөгийн Ерөнхийлөгчийн \”санал болгосон
эрдэмтдийн баг” Их хааныг өвлийн тэргүүн сарын шинийн нэгэнд төрсөн хэмээн яг
цав \”нотлосон” гэдэг. За энэ ч яах бидний ярих сэдэв биш учир орхие.

Гол нь өнөөдрийн эл өдрийг \”Үндэсний
бахархалын өдөр” болгон УИХ-аас батлаж, бүх нийтээр амарч байхаар болсон.
Тэгвэл бид юугаар бахархах ёстой вэ?

Дэлхийн спортын оргил болсон Олимпийн тэмцээнд амжилт гаргасан агуу
тамирчидаараа бахархах нь зүйн хэрэг.

120 гаруй сая хүн амтай арлын Япон улсын үндэсний спорт болох Сумо бөхийн дэвжээг
эзэрхэн тэргүүлж байгаа хүчит хөвгүүдээрээ бахархах нь зүйн хэрэг.

Эрдэм чадлаараа дэлхийд гайхагдаж, оюун ухаанаа өндөрт үнэлүүлэн дэлхийн
шилдэг байгууллагуудад ажиллаж байгаа оюунлаг залуусаараа бахархах нь зүйн
хэрэг.

Дэлхийн талыг эзлэсэн Их эзэн Чингис хааныхаа байгуулсан аугаа их үйл
хэргээр бахархах нь зүйн хэрэг.

Өөрийн Монгол гэсэн өвөрмөц соёл
урлаг, гайхамшигт  монгол бүтээлүүдээрээ бахархах нь зүйн хэрэг.

Азийн цээжинд Монгол хэмээх өргөн уудам нутаг дэвсгэрт 4 улирлыг эзэгнэн
орших тусгаар Монгол улсын иргэн хэмээн
бид бахархах нь зүйн хэрэг.

Гэвч…,

Өвөг дээдсийн маань холч ухааны
өргөн цараа, тэдний амь нас, цус хөлсний
үнээр ТУСГААР ТОГТНОСОН МОНГОЛ УЛС бидэнд өвлөгдэн үлдсэн гэдгийг бид хэзээ ч  мартах учиргүй.

Өнөө цагт бид өвөг дээдсийнхээ нэгэн адил хойч үеийнхэндээ
бахархууштай үйл хэргийг бүтээх учиртай.

Харамсалтай нь  бид…,

Эцэг өвгөдийн үлдээсэн эх орон,
газар шороо, байгалийн баялагаа зүй зохистой
ашиглан улс орныхоо хөгжилд хувь нэмэр болсон бахархалт үйлсийг хийж чадаж байна уу. Өвөр зуураа яс булаалдах
ноход адил хэрэлдэн хэлцэж, улс төрчид
нь нам хүч фракцийн эрх ашгийг улс орон, ард иргэдийн эрх ашгийн өмнө тавьж, хувийн
ашиг сонирхолд автагдсан ийм цагт бидэнд үр хойчдоо ямар бахархах үйл хэргийг
үлдээх вэ?

Улс дамнасан эдийн засгийн өр, ухаж
төнхсөн газар шороо, уланд гишгэгдсэн монгол уламжлал, уруудаж доройтсон соёл
урлагийг бид хойч үедээ үлдээх үү …

\”Залхуугийн гадаа түлшгүй, Залгидгийн гадаа хоолгүй” гэдэг дээ. Өнөөдөр бидэнд
найр наадам, баяр ёслол хийхээс илүүтэй
дор бүрнээ ажиллах хөдөлмөрлөх, улс орныхоо хөгжлийн төлөө зүтгэх шаардлага
байна.

Тэртээх 25 жилийн өмнө бидэнтэй адил социалист системээс ардчилалд шилжин
орсон адил төстэй постсоциалист улс орнууд урагшилсаар хөгжсөөр, харин бид
аархал бахархалдаа автан  \”гадсаа тойрон\” дороо эргэлсдээр л …

Бахархах  түүхийг бүтээж амьдарцгаая…

 

Ц.Мөнх