Тэр бүр хэвлэлийн баатар болоод байдаггүй нэгэн эрхмийг бид зочноор урин яриа өрнүүллээ. Монголын орчин үеийн хөгжмийн урлагийн өнгө төрхийг тодорхойлогч хамтлаг, дуучдын томоохон төлөөллийн нэг бол бөмбөрчин Ж.Золбоо юм. Тэрээр зун эх орондоо ирэх бөгөөд одоогоор АНУ-д нэгэн блюз хамтлагт бөмбөрчнөөр ажиллаж байгаа юм байна.
-Танд энэ өдрийн мэндийг хүргэе. Уншигчдад өөрийгөө товчхон танилцуулаач.
-Танай хамт олонд болон уншигч олондоо мөн энэ өдрийн мэндийг хүргэе. Намайг Г.Жанцангийн Золбоо гэдэг. Би 82-р сургуулийг 1993 онд төгсөөд, МУИС-ийн Сэтгүүлзүйн ангийг дүүргэсэн. Утга зохиолын багш мэргэжилтэй.
-Урлагт хэрхэн анх хөл тавьсан тухайгаа дурсаач?
-Би хоёрдугаар ангид байхдаа анх хүүхдийн ордонд С.Батболд багшийн шавь болж, “Цэцэг” хамтлагийн соло гитарчнаар тоглож эхэлсэн. Харин 18 наснаасаа хойш одоо 25 жил бөмбөр тоглож байна даа. Никитон, Шар айраг зэрэг хамтлагийн бөмбөрчин байлаа.
-Яагаад гитараа биш бөмбөр тоглох болсон юм бэ. Гитар уянгалаг, сайхан хөгжим санагддаг юм?
-Тайзан дээр амьд тоглолт тоглогдож л байгаа бол тэр тоглолт хэр эмоцитой сайхан болохыг шийддэг хөгжим бол бөмбөр. Гитар нээх гоё харагддаггүй юм аа. Бөмбөр бол тайзан дээр хамгийн нүсэр харагддаг, бас чанга дуутай байсан болохоор бөмбөрт илүү дурласан. Бөмбөр бол бүх хөгжмийн удирдаач гэж болно.
-Танай удамд урлагийн хүн байдаг уу?
-Манай аавыг Г.Жанцан гэдэг. Цэргийн мундаг хүн бий. Надад ямар нэг зүйлд тууштай тэмцэгч байхыг сургасан хүн дээ. Манай ээжийг Д.Буянхишиг гэдэг. Хөгжим бүжигт төгөлдөр хуурын багш байсан. Манай аав, ээж, өвөө, эмээ бүгд багш. Уг нь аав, ээжийн талынхан бүгд бөхчүүд байдаг. Намайг бөх болгоно гэдэг байсан гэсэн. Соёлын гавъяат зүтгэлтэн Ц.Бадамсэрээжид хурц арслан манай ээжийн төрсөн ах. Би бас хэр баргийн хүнийг аваад шиднээ. /сурв: инээв/
-Та одоогоор ажиллаж байна уу, амарч байгаа юу. Ер нь урлагийнхан хэдийгээр амрах боломжтой байдаг вэ?
-Би одоо гадаадад блюз хамтлагтай гэрээ байгуулан ажиллаж байгаа. Урлагийнханд тогтсон амралтын хугацаа гэж байдаггүй. Өөртөө л амралт өгч, ажлаа завсарлаж байхгүй бол ажиллаад л байна. Гэхдээ дуртай юм болохоороо хувийн юмаа хаяаад хэдэн хэнгэрэгээ чирээд л гүйнэ шүү дээ. Амралтаараа гэр бүлийнхэнтэйгээ хөдөө, эсвэл гадагшаа газар үзэж явдаг. Мөн гэр бүлээрээ зусландаа очоод утсаа унтраачихаад амарна.
-Урлагийнхны амьдрал ээдрээтэй гэдэг. Таныг ойлгож чаддаг тэр сайн хамтрагч болох гэрийн эзэгтэйг танилцуулах уу?
-Миний гэргийг А.Алтанцэцэг гэдэг, хуульч хүн. Бас хөөрхөн дуулдаг юм. Бид 10, 13 настай хоёр зулзагатай. Манай хүү бас бөмбөр тоглох дуртай.
-Таныхаар монголын дуу хөгжмийн урлаг хөгжиж байна уу, хөшүүн байна уу?
-Сүүлийн үед овоо эргээд амьд хөгжмийг сонирхдог болжээ. Урлагийн хөгжил тал дээр нийгмийн байдлаар авч үзвэл зүгээр л тэр урлагт дуртай хүний хувь хүмүүсийнх нь сонирхлын түвшинд л байна. Тэр цөөхөн хүн нь гадагшаа явдаг ч юм уу, өөр ажил эрхлээд явчихвал монголд урлаг байхгүй болно. Шууд унана гэсэн үг. Ийм л эмзэг үед байна.
-Рок, амьд хөгжим гэхээр л их хүнд хүлээж авдаг хүмүүс бий.
-Хотжоогүй, нийгэмшээгүй хүмүүсийн л үзэл бодол.
-Амьд хөгжмийг тэдэнд зөвөөр ойлгуулъя гэвэл та ямар тайлбар өгөх вэ?
-Ер нь цаг хугацааны асуудал юм даа. Яг хэлд орж байгаа хүүхэдтэй зүйрлэж болно. Хүн шинэ орчин, шинэ бүхэнд суралцаж дасахад цаг хугацаа хэрэгтэй байдаг. Жишээ нь би шууд англиар яриад эхлэхгүйтэй адил.
-Тэгвэл та зохиолын дуу сонсдог уу?
-Сонсолгүй яах вэ. Д.Түмэндэмбэрэл, Л.Банзрагч, Н.Төмөрхуяг гээд л зөндөө сайхан дуучдын дууг сонсдог. Ялангуяа хол замд явж байхдаа дууг нь сонсох дуртай.
-Харин хип хоп урсгалыг юу гэж боддог вэ?
-Гоё шүү дээ. Татар, Люмино, Гайс донжтой шүү.
Хүний тархины гэгээлэг хэсгийг нээвэл хүн юмсыг хайрлах сэтгэл аяндаа бий болдог юм
-Хоёулаа сэдвээсээ түр хазайя. Олон улс орноор аялсан хүний хувьд өнөөгийн нийгмийг юу гэж дүгнэж байна вэ. Их эмзэглэж, ингэчих юмсан гэж бодож явдаг зүйл?
-Ихэнх хүмүүс эх орноо сайхан байлгах гэж хичээхгүй байгаа нь их ажиглагддаг. Хэдхэн жилийн өмнө гэхэд л Хөвсгөлийг зорьж маш олон хүн явсан. Тэд буцахдаа хүн гишгэх зайгүй шахам бие зассан, хог хаясан байдалтай орхиод явсан байхыг хараад үнэхээр эмзэглэх сэтгэл төрж байлаа. Энэ мэтээр сэтгэл дутуу зүйл их байна.
-Таныг улстөр хэр оролдож байна вэ?
-Улстөр зүгээр байгаа хүнийг улстөр лүү өөрийн эрхгүй оруулж байдаг. Улс төрд уг нь буруу алхам хийх эрхгүй хүмүүс байх ёстой. Гэвч тийм хүн маш ховор байна. Нийгмийн сэтгэхүйг хааш чиглүүлэх нь улстөрчдийн гарт байдаг. Тэд нийгэмд юу дутагдаад байгааг хийхгүй, дэмжих ч үгүй байна. Одоо монголчууд зөвхөн ашгийн төлөө уралцаад л байгаа.
-Аливаа улс төрийн болоод хувийн хэвшлийн байгууллагууд залуусыг туршлагагүй, ахмадыг өтөлсөн гэх шалтгаар дэмждэггүй байдал өнөөдөр асуудал үүсгэсэн хэвээр байна. Үүнийг яаж зохицуулах ёстой юм бол, энэ талаар бодож байв уу?
-Энэ шалтаг бол зүгээр л халхавч. Ардуур нь фракцын, танил талын ашиг сонирхол явж байгаа нь илт. Ер нь нийгэмд хэрэгтэй юмыг жижиг гэлтгүй дэмжих хэрэгтэй. Хүнд тэр бүр анзаарагддаггүй мөртлөө хэрэгтэй юмыг хийж байтал аяндаа нийгмийн сэтгэхүй өөрчлөгдөж байдаг.
-Хүнийг урлагаар хүмүүжүүлдэг. Гэтэл одоо мөнгөгүй бол урлагт ойртох боломж хязгаарлагдмал болж. Тэгэхээр урлаг гэдэг мөнгөтэй хүмүүсийн л ордог салбар болсон гэдэгтэй санал нийлэх үү?
-Одоо урлаг соёлыг бидний үе л хийхгүй бол сөнөх, байхгүй ч болчих асуудал байгаа. Бид муу, сайн хэлүүлсэн ч дуугаргаж байхгүй бол дан хэдэн зохиолын дуучинтай улс болоход тун ойрхон байгаа. Тэдний буруу ч гэж юу байх вэ. Нэг нутгийн дуу дуулаадахвал тэр нутгаас гарсан УИХ-ын гишүүн ч юм уу, даргын ивээлд орж магад гэж бодож яваа хүмүүс ч бий.
-Манай хүүхэд залууст чөлөөт цагаа өнгөрөөх газар бараг байхгүй гэж болно. Тэгэхээр энэ нь нэг талаараа хүмүүжлийн доголдол бий болоход нөлөөлнө гэж ойлгож болох уу?
-Би нэг сонин юм ярьж өгье. Гэхдээ их товчхон ярья л даа. Англи улс нэг үе маш бүдүүлэг, муухай байсан гэж байгаа. Төрийнхөн нь ямар ч хууль гаргаад чангалаад нэмэр болох нь битгий хэл улам аймаар хэрэг төвөг гарч, их хэцүү болжээ. Тэгээд яах учраа олохгүй байж байтал нэг мэргэн санаа олов. Ерөөсөө урлаг соёлоо хаячихсан байсан гэдгээ ухаарч, түүнийгээ дэмжээд янз бүрийн арга хэмжээ зохион байгуулаад эхэлсэн байна. Ингээд л өнөөгийн соёлт гүрэн Англи болсон гэж байгаа. Тэгэхээр хүний тархины гэгээлэг хэсгийг нээвэл хүн юмсыг хайрлах сэтгэл аяндаа бий болдог юм. Манайхан ч мөн энэ гарцаар явах боломж бий.
-Таны бахархал. Мэдээж хүн бүр эцэг эх, эх орноороо бахархдаг. Үүнээс өөр бахархал тань юу вэ?
-Би ямар нэгэн зүйлд зорилго тавьчихаад зүтгэж байгаа монгол хүнийг хараад үнэхээр баярладаг. Тэр зорилгодоо хүрчихээд инээгээд зогсож байгаа монгол хүнээр өөрөө тэгчихсэн юм шиг л бахархдаг.
“Цэцэг” хамтлагийнхны их багш С.Батболд багшийгаа л хамгийн их хүндэтгэж явдаг
-Эргээд таны тухай яриандаа орцгооё. Танд бөмбөрийн цуглуулга байгаа гэж сонссон?
-Надад нийт 5 amati 5 бөмбөр байгаа. Amati бөмбөр нь миний анх худалдаж авч байсан бөмбөр. Түүнийгээ 1000 төгрөгөөр авч байлаа.
-Олон жил урлагт зүтгэсэн таны гавъяаг үнэлсэн шагналаасаа дурдвал?
-2013 онд Соёлын тэргүүний ажилтан болсон. Бас 2015 онд Алтан гадас гэдэг медалиар шагнууллаа.
-Та хэр нээлттэй хүн бэ. Таныг нэлээд дуу цөөнтэй гэж дуулсан юм.
-Би гайгүй нээлттэй байх аа. Харин ичих юмнаасаа ичнээ. Гэхдээ хүний өмнөөс ичих их хэцүү юм билээ.
-Таны хамгийн их хүндэтгэн биширч явдаг хүн гэвэл та хэнийг нэрлэх вэ?
-“Цэцэг” хамтлагийнхны их багш С.Батболд багшийгаа л хамгийн их хүндэтгэж явдаг. Бас “Соёл-Эрдэнэ”, “Харанга” хамтлагийн Цоомоо, Пүүжээ хоёр ахыгаа тоглож байхыг нь харахаар урам зориг орж, самсай маань шархирдаг юм.
Энэ дашрамд, С.Батболд багшийнх нь сэтгэгдлийг дурдвал “Одоо эргэн дурсан бодоход Монголын рок поп урлагт авьяаслаг сайн бөмбөрчид бэлдэж өгч байж дээ. №1 бөмбөрчин Ж.Золбоо, Маршалын Уянга одоо ч бөмбөрөө гайхалтай тоглосоор яваа нь даа шавь нар минь.” хэмээжээ.
Ингээд ярилцлагаа цааш үргэлжлүүлье.
-Та гэртээ мэдээж бөмбөрөө тоглодог байх. Хөршүүдээс гомдол их ирдэг үү?
-Би зуслан дээрээ бөмбөрөө зоочихсон байдаг юм. Амрах гээд очихоороо дуртай хөгжмөө тавьж байгаад л ганцаараа кайф авна шүү дээ.
-Тантай ярилцахад сонирхолтой байлаа, баярлалаа.
-Та бүхэнд ч мөн баярлалаа. 
Я.Хулан
