Үндсэн хуулиар олгогдсон \”сонгох эрх\”-ээ эдлэмээр байна

Намууд нэр дэвшигчдээ тодрууллаа. Шинэ содон зүйлс \”цухалзаж” байгаа ч
нөгөө л байдаг хэд ихэнхийг бүрдүүлж байна. Дэлхийн хөгжил нэгэн жарнаар, нэг
зуунаар яригддаг бол Монгол Улсын хөгжил өнгөрч буй 25 жилээр хязгаарлагдлаа.
Тэгвэл энэ 25 жилд Монгол Улсын хөгжлийг чөдөрлөсөн нөгөө л хэд энэ жил дахиад
л нэр дэвшиж, өрсөлдөхөөр боллоо. Үүнийг хараад үнэхээр сэтгэлээр унав.

Зарим нь өнгөрөгч дөрвөн жилд юу ч хийж бүтээгээгүй мөртлөө дахин нэр
дэвшихийн тулд нөгөө нэгийгээ унагаж, нэрийг нь татуулах замаар эрхээ олж авсан
байх жишээтэй. Үнэндээ \”Ардчилсан сонгууль” явагдахгүй байгаагийн илрэл нь энэ
болов уу. Байдаг л хэдээс бид хэнийг сонгох вэ. Ойлгомжтой. \”Түрүүчийн
сонгуулиар итгэл хүлээсэн ч юу ч хийж чадаагүй өнөөх л биш бол хэн ч яахав”
гэсэн сонголтыг л хийсээр ирж.

Гэвч тэд энэ жил дахиад л нэрээ дэвшүүллээ. Яасан ханаж, цаддаггүй юм бэ.
Идсэн, ууснаараа бол \”Арабын Шейх”-аас ч илүү эд хөрөнгөтэй болчихлоо шүү дээ.
Бүр зарим нь татваргүй бүсэд хөрөнгө нуух хэмжээнд хүртлээ баяжчихаад дахиад л
улайран нэр дэвших юм. Энэ ханаж цаддаггүй эрх мэдлийн төлөөх дайралт хэзээ
дуусна тэр цаг л Монгол Улс хөгжлийн гольдролдоо орно гэдэг маргашгүй үнэн аж.

\”20 жилд засварлаагүй замыг хоёр сард засварлалаа” гээд л АН өөрсдийгөө
сурталчлаад байна. Гэтэл тэдэнд ажил хийх дөрвөн жилийн хугацаа өгсөн байтал
сонгуулийн өмнөх хоёр сарыг үр бүтээлтэй ашигласнаа гайхуулж байгаа нь
харамсалтай. Дөрвөн жилээ бүтэн ашиглаж, урлагийн тоглолт бус улс төрчийн ажлаа
хийсэн бол одоо сонголт хийхэд эргэлзэж, бухимдаад байх зүйл алга л байна.

Иргэд Хөдөлмөрийн баатар Н.Түвшинбаяр, дуучин Г.Эрдэнэтунгалаг, хөтлөгч
П.Анужин, Англи хэлний багш Арго нарыг нэр дэвших болсон маш ихээр дургүйцэж,
бухимдаж байна. \”Улс төр ямар хүүхдийн тоглоом уу, Улс төр ямар мэдлэг
чадваргүйчүүдийн оргонох байр уу, Улс төр ямар ч чадамжгүй боллоо” гэгчлэнгээр
бухимдацгааж байна.

Тиймээс уг нь зөв. Улс төр чадамжтай байх ёстой. Гэвч аль эрт л Монголын
парламент чадамжаа алдаж, боловсон хүчний хямралд орчихсон шүү дээ. Олон жил \”гишүүн”
нэр зүүсэн эрхэм, Арго багш хоёрт ялгагдаад байх зүйл алга. Тэд хоёул бусдыг \”инээлгэж
байна, уурлуулж байна”. Ийм байхад Монголын улс төрд … гэж ирээд л бусдыг
гоочлох нь тийм ч зөв сонголт биш бололтой.

Миний хувьд харин ч Н.Түвшинбаяр, С.Жавхлан, П.Анужин, дуучин Нара нарыг
нэр дэвшиж байгаад баяртай байна. Тэдэнд УИХ-ын гишүүний хийх ажил амархан л
санагдсан байна. Ер нь гадны аль нэг хуулийг орчуулаад, намынхаа нөхрийн кнопыг
дараад, тойрогтоо ажиллах нэрээр төсвийн хөрөнгөөр битон тараагаад, аймаг,
нийслэл, дүүрэг, УИХ-аараа нэг барилгыг ажлын тайландаа тусгаад … хийсэн
ажлаа дүгнэхэд асуудал алга байна шүү дээ. Үүний хэн ч хийчихнэ. Тиймээс л компьютерийн
дэлгэцний цаанаас, телевизорынхаа ард хүн муулаад сууж байгаа хэн нэгнийг
бодвол Арго нар чинь \”гишүүн”-ий хийдэг амархан ажлыг хийгээд өөрийн амьдрал
ахуйгаа дээшлүүлэхийг хүссэн байна. Үүнд буруутгах шалтгаан алга.

Үнэхээр л улс төр гэдэг цензуртай, ялгаа давхаргатай, хэн дуртай нь хийгээд
байдаг ажил биш юм бол түүнийг л бидэнд харуулах хэрэгтэй байна. Түүнээс төгөлдөр
хуурын товчлуур нүддэг шиг ажлыг хэн бэ гуайн ч очоод хийчихнэ. Үүнээс болоод л
Монгол Улс боловсон хүчний хямрал өртчихөөд байгаа нуугаад яахав.

Мэдлэг чадвартай хүмүүс бусдыгаа удирдаж, хөгжилд тэмүүлэх ёстой л доо.
Даанч тийм боломжийг, тийм бололцоог нөгөө л архагууд нь олгохгүй. Өөрсдийгөө дээр
хэмээн өргөмжилж сонгууль бүрт нэрээ дэвшүүлж, тойрог бүрийг өмчилж, хамаатан
саднаа төрийн байгууллагад шургуулж, цөөн хэдээрээ тоолж барахгүй их хөрөнгөн
дундаа шивцгээж байна.Ерөөсөө л дөрвөн жилд нэг удаа маш сайн найруулгатай олон ангит уран сайхны
кино л үзцгээж байна. Төгсгөл нь тодорхой. Гэхдээ л киноны үйл явцыг
сонирхолтой болгох нь чухал.

Уг нь сонголтыг иргэд бид л хийдэг. Тэд ч ингэж хошгоруулдаг. Гэтэл сонголт
хийчих хүн алга л байна эдгээр нэрсийг харахад. Ийм л болохоор бид хийсэн
сонголт бүрийнхээ араас харамсч, дараагийн сонгуулийг хүлээж, дөрөв, дөрвөн
жилээр гансарч сууна. Дахиад л дөрвөн жил хүлээх нь дээ.

 

Амар