Монгол Улсын Ерөнхийлөгч үүрэгт ажлаа хүлээж авснаас хойш өдгөө 10 сарын нүүрийг үзлээ. Энэ хугацаанд ганц дайчин ганцаардахгүй гэдэг шиг л юм болж явна. Түүнийг ийнхүү ганцаардуулах сонирхол хэн нэгэнд байна уу гэдэг хардлага байгааг ч нуух юун.
Учир юу гэвэл, төрийн тэргүүн маань тийм ч олон ажил санаачлаагүй ч цөөхөн хэдхэн санал нь амжилтыг эс олов. Тухайлбал, АТГ-ын даргад нэр дэвшүүлэх эрхмийг олон нийтийн саналаар тодруулж УИХ-д оруулах гэсэн боловч бүтээгүй. Ард түмний гэх тодотголтойгоор оруулаад ч Байнгын хорооны босгыг давж чадаагүй. Сөрөг хүчин эрх баригчдын эсрэг зогсох гээд ч хэт цөөдөөд тэр үү нэмэр болж чадаагүй. Мөн хүүхдийн мөнгийг бүх хүүхдэд өгье гэсэн хууль санаачлаад хол явсангүй. Эрх баригчид болон ОУВС-д амаа тас алгадуулаад даший шог. Энэ бүхнийг санаачлан дэвшүүлж байгаагаараа эх орончдод бол их л сайн Ерөнхийлөгч болж харагдаж байгаа нь тодорхой. Гэвч нэмэргүйг нь мэдсээр байж хий горьдлого төрүүлж нэрмээс нэмэхийг нь харахаар худлаа “поп”-рсон байж мэдэх талтай.
Энэ мэтчилэн түүнээс урган гарсан бүхэн тээглээд явахгүй нь. Эндээс эргээд харахаар хийж бүтээсэн зүйл нэгээхэн ч алга. Зөвхөн Монголдоо бүтэлгүйтээд байна уу гэхээр бас үгүй юм.
Тамга тэмдэгээ хүлээн авч, тангараг өргөөд 10 сарын хугацааг элээсэн Ерөнхийлөгч гадаад улс оронд нэг ч удаа албан ёсны айлчлал хийгээгүй байна гэхээр зүгээр үү. Тэр ердөө олон улсын хуралд “оролцогч” буюу Монгол Улсын “төлөөлөгч” хэлбэрээр л ганц нэг удаа гадагш явж байна. Тэгэхээр Монгол Улсын төрийн тэргүүн гадаадад ч ганцаардаад байгаа дүр зураг нүднээ илхэн боллоо. Уг нь тэрээр ОХУ, Япон, БНХАУ-д айлчлах хүсэлтээ өгсөн байдаг ч өнөөдрийг хүртэл албан бичгийн хариу түүнд ирээгүй аж.
Гэтэл УИХ-ын дарга байтугай оны өмнөхөн ажлаа хүлээж авсан Ерөнхий сайд хүртэл Солонгос, Хятад улсад аль хэдийнэ айлчлаад амжчихсан, одоо гурав дахь улс руугаа буюу ОХУ-д төрийн айлчлал хийхээр болоод буй. Өмнөх Ерөнхийлөгчдийн тухайд мөн л төрийн тэргүүн болсноосоо хойш 1-2 сарын дотор айлчлалуудаа эхлүүлсэн байдаг. Тэгэхээр энэ Ерөнхийлөгчийн эргэн тойрныхон нь ч, элбэж тусладаг нь ч хүчин мөхөс юм. Саяхан Аса аварга японд ямар гэдгээ гайхуулан аархаж харагдсан. Гэвч төрийн хэмжээнд түүний хэл, хөл хүрэхгүй байгаа бололтой.
Монгол Улсын төрийн тэргүүн бол олон улсад, дэлхийд Монгол Улсыг төлөөлдөг эрх мэдэлтэй хүн гэж эрхэм тэргүүн өөрөө хэлсэн байдаг. Гэвч олон улс Ерөнхийлөгчийг хүлээж авахаас илүү манай эрх баригч намын эрхмүүдийг хүлээж авах шийдвэр гаргаж байгаа нь бас л сонин. Ингэж Ерөнхийлөгч Х.Баттулгыг дотоодод төдийгүй хилийн чанадад ганцаардуулах бодлого хэн нэгнээс гараад байна уу гэх хардлага судлаачдын зүгээс ч гарч эхлээд байна.
Монгол Улсын Ерөнхийлөгч Х.Баттулгын анхны гадаад айлчлал ОХУ-ын Владивосток хотод болсон “Дорнын Эдийн засгийн III чуулга” уулзалт байлаа. Харин түүний удаах нь удахгүй болох БНХАУ-ын Чиндау хотноо болох Шанхайн хамтын ажиллагааны хурал юм. Тэрээр энд оролцогчийн хувиар л очихоос бус төрийн айлчлал биш аж.
Ийнхүү хардлага дагуулсан асуулт ард, урдуур “гүйлдэх” болов. Энэ бүхний эцэст Монгол Улсын Ерөнхийлөгч Х.Баттулга ямар улсад айлчлах вэ гэхээс илүүтэй төрийн айлчлалаа хэзээнээс эхлүүлэх вэ гэдэг л хамгийн түрүүнд анхаарал татаж, хүлээлттэй үлдлээ. Гадны улс орнууд хүртэл түүнийг яагаад хүлээж авахаас шийрэгнээд байна вэ гэдэг нь удахгүй тодорхой болох буй за.
