БНСУ-д ажиллаж, амьдарч байсан он жилүүд – 13 /цуврал/

 

 

Чимэгээ бид хоёр мессежээр харилцдаг хэвээрээ…Хайрцагны
үйлдвэрийн ойрхон байдаг, Төв аймгийнхан ажилладаг оймсны үйлдвэрийн замын
эсрэг талд байрладаг, Тавилгын үйлдвэрийн эзэн Туултай уулзаад, өөрийнхөө
үйлдвэрт Монгол хүмүүс ажиллуулж өгөөч гэж гуйсан гэнэ.

Туул 2002 оны 4 сараас тус тавилгын үйлдвэрт Сергей, Лхагва
/Төв аймаг/, Энхээ /Оймсны үйлдвэрт ажилладаг Чойрын багш эмэгтэй/, Энхээгийн
хамаатны дүү/эмэгтэй/, бид тавыг ажилд оруулж өгсөн.

Тавилгын үйлдвэрт дөрвөн Бангладеш ажиллаж байв. Үйлдвэрийн
хашаан доторх контейнерийн нэг давхарын нэг өрөөнд Лхагва бид хоёр, хажуу жижиг
өрөөнд Сергей ганцаараа орсон. Хоёр давхарын контейнерт дөрвөн Бангладешийг
оруулсан.

Хоёр Монгол эмэгтэйг үйлдвэрийн албан өрөөнүүдийн дээр
байдаг ажилчдын өрөөнд оруулав.

Тавилгын үйлдвэрт Сергей бид хоёр хавтан зүсэх машин дээр,
Лхагва цавуу түрхэгчээр, хоёр эмэгтэй наагдаад гараад ирсэн, бүтээгдэхүүний
хуулгыг зүсэх, мөн Лхагвад туслан цавуудсан материалуудыг зөөх ажил хийхээр
хуваарилагдсан.

Сергей бид хоёрсардаа 900.000 вон, Лхагва 1.000.000
вон, хоёр эмэгтэй 600.000 воны цалинтай ажиллахаар болов. Тэр үеэс л Солонгос
улсад цалин овоо нэмэгдсэн.

Монголчууд мөнгө нийлж, хоолоо манай гал тогоонд хийж
идэцгээдэг байлаа. Сергей унадаг дугуй авсан тул би хоолныхоо материалуудыг
дэлгүүрээс Сергейгийн дугуйгаар явж авчирдаг байлаа.

Манай хоёр эмэгтэй хоол огт хийдэггүй. Лхагва бид хоёр
л ээлжлэн хийдэг юм. Яагаад ч юм Солонгос улсад ажиллаж, амьдарч буй Монгол
эмэгтэйчүүд, хоол хийх их л дургүй харагддаг байсан.

Бид сар ажиллаад л оройн ээлжинд ажиллах болсон. Оройн ээлж
19.00-05.00 хүртэл ажилладаг. Бямба, Ням гаригт ажиллахгүй амардаг байлаа.
Оройн ээлжинд ажиллах нь надад их таалагддаг байсан. Би өглөө 09.00-16.00
хүртэл Бямба, Ням гаригт халдаг гудасны үйлдвэрт арбайт хийдэг байв.

Би тавилгын үйлдвэрийн оройн ээлжинд ажилласнаар, надад
чөлөөт цаг их болсон тул Чимэгээ бид хоёр Бямба гаригийн орой анх удаа
уулзахаар болзлоо. Би завтай учир гэрээсээ эртхэн гараад, эхнэрийнхээ ихэрийн
гэрээр орж, цаг өнгөрөөгөөд, болзсон цагтаа Чимэгээтэй уулзсан.

Чимэгээ намайг танихгүй тул дүү Цэсэмээ дагуулан ирсэн
байлаа. Бид нар нэг пивоны газар орж, шарсан тахиа, пиво захиалаад, жаахан ярьж
хөөрцгөөв. Намайг Чимэгээтэй уулзаж байхад, гэнэт Туул утасдаад, намайг
яаралтай эргээд ир! бие өвдөөд байна гэв.

Би Чимэгээд манай хамаатан гэж худлаа хэлээд утасаа
салгасан. Тэндээсээ гараад бид нар Чимэгээгийн гэр рүү явцгаав. Тэд нарын
ажилладаг хэвлэх үйлдвэрийн ажилчдын байр нь их тохилог, дотроо усанд орох
өрөө, жорлонтой, өрөөндөө ганцаараа амьдарцгаадаг юм билээ.

Би түүнээс хойш Бямба, Ням гаригт байнга л
Чимэгээгийнд очдог болсон. Тэгэхдээ эхнэрийнхээ ихрийнхээр орж, тэднийд
хонохгүйгээр өөр тийшээ явдгийг тэр гадарлаад, надад нэг удаа чи намайг
Солонгос улсаас явсны дараа л найз эмэгтэйтэй болоорой! гэж билээ.

Ази тивд анх удаа Солонгос-Японд Дэлхийн хөл
бөмөбөгийн аварга шалгаруулах тэмцээн зохиогдов. Дэлхийн хөл бөмбөгийн аварга
шалгаруулах тэмцээний нээлт Солонгос улсад болж, хаалтын ажиллагаа нь Япон
улсад болсон.

Солонгос улсын баг тоглох тэр өдөр, бүх үйлдвэр, албан
газрууд, ажилчиддаа Улаан өнгийн подволк өмсгөдөг байлаа.

Хөл бөмбөгийн аварга шалгаруулах тэмцээн Солонгос улсын
цагаар 18.00 эхэлдэг тул үйлдвэрүүдийг, илүү цагаар ажиллуулдаггүй байв.

Манай үйлдвэрийн оройн ээлж нэг цаг ажиллаад, түр
завсарлан, телевизээр хөл бөмбөгийн тэмцээн дууссаны дараа ажлаа үргэлжлүүлэн
хийдэг байлаа.

Солонгос улсын баг хожих юм бол Солонгосчууд гудамжаар
машин, мотоциклтой тугаа хийсгээд л…бөөн баяр, хөөр болно. Хамт ажилладаг
Солонгосчууд хөөрөөд, архи, пиво авч өгдөг байв.

Зарим дэлгүүр, пивоны газрууд, тухайн үед үйлчлүүлж байсан
үйлчлүүлэгчиддээ үнэгүй, архи, пивоор үйлчилж байсан гэлцдэг.

Гадаадын ажилчид нар Солонгосчуудыг дууриагаад гудамжаар
дүүрэн хашгиралдаад л… 2002 оны Дэлхийн хөл бөмбөгийн аварга шалгаруулах
тэмцээнд Солонгос улс түүхэндээ анх удаа Дөрөвдүгээр байрт орсон өндөр амжилтыг
үзүүлсэн. Урд нь шилдэг 16 багт ч үлдэж чаддаггүй байсан.

Дэлхийд нэр нь гараагүй ийм багийг Дөрөвдүгээр байрт
хүргэсэн Голландын дасгалжуулагч Хиддингийн гавьяа юм аа. Солонгосчууд
Голландын дасгалжуулагч Хиддингийн хөшөөг АЛТ-аар босгосон ч багадна
даа…

Чимэгээ бид хоёрын хайр дурлал, аз жаргал их хоромхон
зуурынх байж дээ! Тэр маань гэнэт л өвдөөд, 2002 оны 7 сард Монгол руугаа буцаж
билээ. Чимэгээг Монгол явсан ч бид хоёр байнга харилцаатай байсан.

Манай тавилгын үйлдвэр, хуучин миний ажиллаж байсан
хайрцагны үйлдвэрийн хажууд, газар авч шинээр том үйлдвэр бариулж, 11 сараас
тэр байр руугаа нүүсэн.

Манай эхнэрийн ихэр нь Монгол буцах болоод би очиж уулзсан.
Тэр тэнд өөрөөсөө дүү залуутай хамт амьдардаг байсан юм. Би түүнд та хоёрт энд
хэн ч юу ч хэлэхгүй. Бүх зүйл Монголд очсон хойно чинь эхэлнэ.

Хадмууд чинь чамайг хүүхдийн толгой эргүүлсэн хөгшин хүүхэн
энэ тэр гээд л…Солонгос яваад ирсэн залууг үеийнх нь хүүхнүүд яаж зүгээр
өнгөрөөх вэ? иймээс чи яваад хэрэггүй гэсэн боловч миний үгэнд ороогүй.

Эмэгтэй хүн амьдралаа бодож, хүнтэй сууж, хүүхэд гаргамаар
байна гээд 10 сарын сүүлээр Монгол явсан.

10 сард Пусанд болсон Азийн тоглолтонд Хойд Солонгосын
тамирчид оролцсон. Тэд нар Пусанд усан онгоцон дээрээ байрлацгаасан. Усан
онгоцыг нь хамгаалах ажлыг Өмнөдийнхөн хариуцсан.

Тамирчдаа дэмжихээр ижилхэн хувцастай дээд сургуулийн
оюутнууд бололтой, хөөрхөн охидууд, тэмцээн болгон дээр ирж, өөрсдийнхөө
тамирчдыг дэмжиж, дуулж, бүжиглэдэг байлаа.

Тэд нар өдөр болгон л өөр өөр өнгийн ижилхэн хувцас өмсөж
байсан. Хойд Солонгосчууд усан онгоцон дээрээ оёдлын үйлдвэртээ байсан болов уу
гэж би боддог юм.

Хойд Солонгосын хөөрхөн охидууд, Азийн тоглолтын ганц
\”ЧИМЭГ” нь болж, Өмнөдийн эрчүүдийн \”ЦӨС”-ийг ёстой хөөргөж байлаа. Тэд нарыг
үзэх гэж Өмнөдийн эрчүүд бүгд л Пусан явсан даа…

 

Үргэлжлэл бий