Гэрэл зургийг Г.ЭРДЭНЭТУЯА
Зээрд халзан шүдлэн унаж уралдсан хүү Монголын нулимсыг ивэлгэсэн сайхан наадам байлаа.
Хол тасархай түрүүлж яваад морьтойгоо бүдэрч унахад нь монгол зүрх болгон хэмнэл алдан цовхчиж…туслахаар гүйсэн хоёр залуутай хамт чадал мэдэн харайлгаж, өргөөд мордуулахад нь өр зөөлөн хүн болгон өрөвдөн шархирч, барианы зүг ташуур өргөн хурдлахад нь байдаг нулимсаа барцгаав. Уйлсан уйлсан, яадгийн.
Урсаад байгаа нулимсыг яахын. Энэ хэдхэн мөч монгол эд, эс бүхнийг сэрээж амжлаа. Сүүлчийн мөчийг хүртэл итгэж, зүтгэж, тэмцэж чаддаг мохошгүй, цуцашгүй монгол зан… золбоотой хүү, зээрд халзан шүдлэн хоёртой хамт бүх Монгол нулимсаа арчаад, бахархлаа дарцаглуулаад барианд орсон доо.
Хан Хэнтийгээс төрсөн аварга төрийн гурван өндөрлөгийн маань эр хүний эгэл гүндүүгүй араншинг дэлгэж орхисон нь бас л сайхан санагдлаа.
Тив дэлхийн олон ч тэмцээн наадамд зодог шуудаг бүслэн очиж, хүч бяраа тэнцүүлж явсан, хэдэн тамирчныхаа дээлийн захыг мушгиж суусан Баттулгын баггүй, баараггүй монгол дүр төрх нэвт харагдлаа. Ерөнхийлөгч маань Хан Хэнтийгээс төрсөн аваргын медалийг “Чи зүүгээд өгөх үү” гэж Ерөнхий сайдад эр хүн эр хүнээ ойлгож мэдэрсэн янзтай дамжуулж, харин гарын бэлгийг нь гардуулах эрхээ УИХ-ын даргад шилжүүлэв. Үггүй ойлголцол, үсэггүй мэдрэмж гэдэг чинь энэ.
Яг энэ агшнаас ямар ч PR-чин зохиож, эвлүүлж чадахгүй үнэн амьдрал, үнэн хандлагыг харж болно. Ийм үнэн дүр төрхийг харалгүй удсанаа ч анзаарав. За нөгөө соёолонгийн тоос хүртэх гэж хүүхдээ чирч яваад зад өшиглүүлдэг эр бол бас л өнөөгийн монгол хандлага, дүр зураг.
Гэнэн, гүндүүгүй төрхтэй залуу аваргад “Панда” гэдэг хоч өгчихөөд л чухам дэмжээд суулаа.
Бүр нэг давхар санаагүй, даамай явуулгагүй эрх хүүхэд шиг байдал нь өөрийн эрхгүй нүд сэтгэл татсан даа. Ядаж байхад хошуугаа унжуулаад ээж, эхнэр хоёртоо эрх нэгэн бололтой. Эрхэлж дөхсөөр байгаад эвтэйхэн ганц түрээд хаячихаж байгаа юм чинь. “Гүзээтэй хүн л түрүүлээд байдаг юм уу” гэж асуусан хүүгийн асуултанд шинэ аваргын нэр сүрийг бодоод “Харин ч Дагестанд бэлтгэл хийгээд 40кг хассан гэсээн, дараа жил жавхайсан залуу болох байх” хэмээн хариу барив.
Оюунболд минь хичээгээд гэдэс гүзээгээ хамжааргатай байлгаарай даа, залуу үеийнхэн бахархах гээд, бас ч гэж даган дуурайх гээд баахан хардаг юм билээ шүү. За тэр Занданшатарын нум сумтай эвлүүлдэг тоглоом шиг зурагтай реклам арай ихэдчихлээ. Зүдэж байхад бүгд зүгээр л спонсоред наасан. Залуу хүний жолоог тавьж биш, татаж байж улстөрч болгодог, эвдэж л байна даа.
Шинэ цагийн улстөрчид торго магнагаа нуухаа мэддэг, даавуу даалимбаар гоёхоо ойлгодог болоо юу даа гэх хар эндээс төрснийг дамжуулчихвал сайн сан. Бусдаар үнэхээр гэгээн, гэгэлгэн өдрүүд байлаа. Сайхан наадлаа. Сайхан ч өдрүүд байлаа.
Эрдэж яваад ойчсон залуу харцагуудын нулимс…
эрхэлж яваад тав даваагүй эрдүүхэн сэтгэл…
шинэ аваргын хийморь…
шийртэй хүүгийн хүсэл тэмүүлэл…
шийдсэн эцгийн хүртэж амжсан соёолонгийн тангаралт…
эр хүн эр хүнээ ойлгож хүндлэх сэтгэл…
Монгол минь мөнхөд урагшаа!
ЭМҮЖИН
