Агаарын бохирдол нь улс төрөөс биш бидний өдөр тутмын зуршилаас хамаарч байна

 

Дүүгийнх хөдөө нүүсэн гэж сонсоод би баярлан алхаж байв. Хотоос гарч байвал бусдаар яахав, нэг хашаа байшин бариад ажилтай байхад аажим аажим болж л таараа. Нялх хүүхдүүд нь аштай юу гэж өөртөйгөө ярьж явлаа. Өнгөтэй өнгөгүй шилийг ялгахаас эхлээд, ганц хуруу зай ч хаядаггүй эд нарын эх орондоо эзэн, айлын тэргүүн шиг байж дэлгүүр хоршоо гудамж талбай автобус галт тэрэг гээд хаана ч өөриймсөг ханддаг зан нь гаднаас ирсэн над шиг хүмүүсийг хүмүүжүүлж байдаг. Дууссан хуруу зайгаа супермаркетын касс дээр аваачиж өгнө. Ганц зайны төлөө супермаркет явах нь ядаргаа юм гэж бодмоор. Гялгар уут, пластик материал, цааснаас  тусад нь ангилна. Тус бүрийн тусгай саванд хийж хаяна.  Хоол хийж байхад хогоо ангилах нь надад төвөгтэй байв. Сонгины хальсаа ийш нь, гадна гялгар уутыг өөр тийш нь. Тэгсэн гадуур явсан чинь гутлын уланд бохь наалдсангүй, гялгар уут ирээд толгой дээгүүр эргэлдсэнгүй, хүүхдүүд газар унаад өнхөрөөд босоход энд тэнд бохирдсонгүй, зуны халуунд өмхий үнэртсэнгүй. Зун хүүхдүүд гудамжаар хөл нүцгэн гүйлдэх нь бас гоё ч юм шиг. Гудамжны захаар хогийн саванд гялгар уутнууд хийсэн байдаг. Нохойгоо салхилуулах хүмүүс түүнээс тасалж аваад  өтгөнийг хийгээд халааслах юм. Гэртээ оруулж хаях гэж тэр л дээ. Ундааны сав нь ундаанаас ч үнэтэй юм шиг. 0,25 цент. 700 төг юм уу даа. Тиймээс хүмүүс ундааны саваа гэртээ цуглуулаад буцааж өгөөд мөнгөө авна. 

Өнөөдөр зав гарсных монгол сайтаас мэдээ уншлаа. Сайн мэдээ нь хөрсний бохирдол, хар тугалга хотын хүүхдүүдийн цуснаас илэрч байгаа тухай байв. Хүмүүс сонирхож уншаагүй бололтой, сэтгэгдэл ч алга. Өнөөдөр бичигдэж байгаа асуудал биш л дээ. 2012 оноос л яригдсан. Үр дүн алга. 

Хаалгаар шидсэн хог нь буцаж агаар болж орж ирээд хайртай үр хүүхдүүдийг нь тархи сэтгэхүйг хордуулж учир нь олдохгүй уурладаг аашилдаг болгож байхад нийгэм нийгэм гэцгээн тамхиа татаж, тв үзсэн шигээ сууцгааж байна. Фейсбүк дээр бид ёсзүйтэй, ухаантай,  эх оронч, хог хаягдаггүй хүмүүс. Харин пост уншиж байхдаа шүлсээ хаяж, орцондоо хогоо орхиж байгаа. Хэн нэгэн хийсэн, гэхдээ хэн ч хийгээгүй мэт яригддаг ойлгогддог буруутан байдаггүй энэ асуудал шийдэгдэх хүртлээ бидэнтэй нуугдан тоглож,  алаг үрсүүдийн минь насыг багасгасаар байх болно.  Аав ээж нь өнгө мөнгө гээд завгүй байхад одоо яалтай билээ дээ.

Бид юу хийх вэ гэж ухаан сийрэг нь санаа зовж болох юм. Эхлээд бид агаарын бохирдол нь улс төрөөс биш бидний өдөр тутмын зуршилаас хамаарч байна гэдгийг ойлгох хэрэгтэй. Зуршлаа өөрчилье. Юун хог гэж байгаа бол өөрчлөлтийг хүсч байгаа нэгнээ битгий сөргө. Хог тоодоггүй нэгэн ч бас уушигтай.